© Henk Schrik / december 2001 / © foto's: Henk Schrik [Nederlands Kampioenschap Indoor Roeien (NKIR), 8 december 2001]

2001

Wereldrecord voor Hurnet Dekkers (6.30,6)
Nederlands record voor Gerard v.d. Linden
Skøll en Nereus in evenwicht |

Niet beloofd, maar toch wel min of meer gepland, maakte Hurnet Dekkers (Skøll) er voor haarzelf, voor Skøll, en voor de organisatie van het Nederlands Kampioenschap Indoor Roeien, een feest van. Onder goede omstandigheden in de Apollohal te Amsterdam, verbeterde zij het wereldrecord voor vrouwen met 1 seconde en kwam uit op 6.30,6.
De overwinning bij de zware mannen ging ook naar Skøll. Met een aantal (mogelijk) concurrerende mannen slechts op de tribune aanwezig, won Matthijs Vellenga de wedstrijd, met kort daarop zijn clubgenoot Machiel Koper.
De twee lichte nummers brachten overwinningen voor Nereus. Gerard van der Linden had ruim een week eerder al laten zien de beste lichte man te zijn in een test voor de lichte mannen. Ditmaal was hij iets minder snel, maar kwam toch tot een fraai nieuw Nederlands record, 6.13,4.
In een uiterst spannende wedstrijd tot op de laatste paar halen was Marit van Eupen toch de slimste en de sterkste van de lichte vrouwen; zij versloeg met klein verschil de naaste concurrentie van Proteus met Judith van Os, en Hedi Poot, respectievelijk twee en drie.
Verliep het toernooi gesmeerd en zelfs ruim binnen de tijd, de door het bondsbureau georganiseerde dopingcontrole liep volledig uit de hand. Te veel tests gepland met te weinig personeel leidde tot een lange wachtrij; Tjsa.

ONEK uit, NKIR in
Ook al was het droogroeien in 1999, toen de KNRB het sinds 1991 door Nereus georganiseerde evenement een officiële status gaf, omgedoopt tot Nederlands Kampioenschap Indoor Roeien, de afkorting ONEK bleef natuurlijk vanwege die eerdere jaren hardnekkig bestaan. Maar dat is nu voorbij, we spreken nu van NKIR, al moet de afkorting even wennen. De rolverdeling is ook strikt, want bij de velden waar het om de titels gaat, geeft ook een KNRB-kamprechter het startsein (was mij nog niet eerder opgevallen), en natuurlijk was KNRB-voorzitter Carel van de Driest himself aanwezig voor het uitreiken van de versierselen. De rest was en is (natuurlijk in samenwerking met de verkoper van de machines) de zware taak van het organiserende Nereus. Het evenement floreert, en verloopt, tenminste aan de voorkant gezien, geolied. Men was er ook attent op om bij de hoofdnummers de ventilatoren uit te zeten om daarmee mogelijk voor- of nadeel van de werking van de ventilatoren uit te sluiten.
De Apollo hal, waar het evement de laatste jaren plaatsvindt, zal wellicht voor het laatst plaats van handeling zijn geweest, aangezien de deelraad Zuid op deze plek het oog heeft laten vallen voor de bouw van een nieuw stadsdeelkantoor.

Wel had het bondsbureau van de KNRB als nevenactiviteit een heuze dopingcontrole georganiseerd. Maar deze activiteit liep uit de hand. Men had teveel mensen aangewezen om door te weinig personeel te worden gecontroleerd met als gevolg lange wachttijden, die opliepen tot meer dan anderhalf uur; ZEER eufemistisch gezegd (andere woorden zullen we vandaag maar niet gebruiken): het kan beter!

De indruk die het evenement jaarlijks achterlaat staat of valt natuurlijk met het al of niet voldoende aanwezig zijn van atleten die een robbertje willen/moeten (in geval van een test) vechten voor de eer. Want was het eerdere jaren nog zo, dat voor records nog voldoende beloning in het verschiet lag, dat is niet meer; zeer tot verdriet van onder andere de begeleiders van Hurnet Dekkers die zich daarvoor ingezet hadden; Dekkers die zich meldde om voor het derde jaar haar nationale titel te verdedigen, en daarbij een wereldrecord poging voor mogelijk hield.

Wereldrecord
Veertien dagen vóór het Nederlands kampioenschap had Dekkers in Birmingham al de open Britse kampioenschappen indoor roeien op haar naam gebracht, met een tijd die dichtbij het wereldrecord van Georgina Evers-Swindell (NZL) lag (6.32.9 om 6.31.6).
"Ik had voor de Britse kampioenschappen niet veel meer op de machine gezeten dan gezien mijn trainingsschema in de boot, dan wel mijn werkomstandigheden toelieten", aldus Dekkers, arts, en werkend voor haar verdere opleiding. "Voor deze wedstrijd heb ik dan nog wel een paar keer extra geoefend, ik zat in Engeland al zo dicht bij het record, zodat ik mogelijkerwijs hier in Amsterdam het record kon breken".
De omstandigheden in de hal waren goed, Dekkers voelde zich goed, en dat betekende dat na 1000 meter geroeid te hebben het gemiddelde opeens in sneltreinvaart omlaag ging van 1.40 richting 1.37. Dat bracht het publiek in vervoering, men rook een wereldrecord. Dekkers loste haar 'belofte' in: opnieuw Nederlands kampioen, een nieuw Nederlands record en een nieuw wereldrecord: 6.30.6.

senioren
Foto serie

Hurnet Dekkers was als pril scullster in het afgelopen seizoen opgenomen in het nationale team, maar het Waterloo voor de halverwege het seizoen gevormde dubbelvier kwam in München. De prestatie was op het randje en het boterde nou niet fantastisch in het team. De CTR besloot tot ontbinding en het alsnog vormen van een acht voor de WK. Dekkers had het gehad, "ik wilde niet op het laatst nog weer veranderen van boottype, en heb bedankt om mij verder gedurende de rest van de zomer verder te bekwamen in de skif". Een eerste opsteker was de winst in haar eerste afstandsrace bij Cornelis Tromp. De tweede race, de Hel van het Noorden, was goed voor een derde plaats achter Marit v.Eupen en Femke Dekker. Over de kloof tot van Eupen; "deels te wijten aan het feit dat ik voor de finish al liet lopen en ettelijke seconden heb verloren, anderzijds, Marit ging zo ontiegelijk hard, daar had ik nu nog geen verweer tegen".
Dekkers gaat zich verder richten op de skif. Maar voor een geconcentreerd trainingskamp in Sevilla lijkt Dekkers nog niet voldoende krediet te hebben opgebouwd. Die vele kilometers zullen dan op De Amstel worden gemaakt, "en dat de eerstkomende tijd voornamelijk extra in het weekend, omdat de drukke werkzaamheden (vroeg donker) daarvoor slechts één dag extra in de week mogelijkheden bieden". En, als Dekkers de bochtentechniek ook nog onder de knie krijgt, "ja dan zie ze me wellicht ook op de Skifhead" :-).

De meeste vrouwen waren aanwezig, maar met 11 deelneemsters is de spoeling dun, afgezien van enkele sen-B vrouwen die zich wellicht komend jaar ook zullen manifesteren. Elien Meijer (Orca), die in de afgelopen jaren liet blijken niet vies te zijn van een robbertje vechten op het machien, scoorde, met 19 seconden achterstand, een tweede plaats, voor Dekkers clubgenoot Nienke Hommes. Maar toch, een kwartier eerder waren de jongere vrouwen, senior-B, gestart. Met een ruime voorsprong zegevierde de van Pampus naar Skøll verhuisde Marlies Smulders (6.47,2). Haar tijd was in het totaalklassement goed voor een tweede plaats achter Dekkers. Sara Siegelaar (Nereus) was in dit veld de tweede.

Matthijs Muller, verliezer of winnaar?
Na de veteranen begon het nationaal kampioenschap met de junioren, hoewel de 15/16-jarigen officieel daartoe niet behoren. 27 meisjes in de jongste categorie haalden de eindstreep, met Ellen Maas (RIC) als veruit de snelste.
Bij de jongens in deze categorie haalden niet minder dan 54 de eindstreep. Die hoeveelheid was deels het werk van Jan Willem vd. Wal (Willem III), die niet minder dan 17 kornuiten in de ergometerzaal van de vereniging had klaargestoomd, waarvan enkelen het echter niet verder brachten dan de achterhoede. Maar de rode lantaarn was voor Matthijs Muller (RIC). Was hij daarmee de grote verliezer? Ja, omdat hij de laatste was, nee, omdat hij de echte geest van een Olympier vertolkte, meedoen. En hij had het gestelde doel bereikt, zijn naam prijkt op de uitslagenlijst, al is het dan op de laatste plaats (en deze foto natuurlijk).
Kanshebbers voor de winst leken Florian van 't Hoff (Tromp) en Jelmer Menninga (Hunze), zij zaten dan ook op de vooraan in het midden opgestelde ergometers. Maar aan de zijkant waren het Hijbrock (Pampus) en Bartels (Tromp) die zich nadrukkelijk manifesteerden. Hijbrock, maar ook Menninga, moesten toegeven. De iets rustiger begonnen van 't Hoff sloeg uiteindelijk zijn slag, en won. Maar hij besefte nauwelijks dat zijn clubgenoot Olav Bartels hem bijna nog de winst afsnoepte, maar na het horen van de 0.2 seconde winst kwam toch de smile op het gezicht.

junioren
Foto serie

De vier meiden die dit jaar de dubbelvier vormden op de WK (Beugelsdijk, Dirksmeijer, v.Drumpt en Langeslag) hadden een week voor de NK-Indoor de eerste vier plaatsen bezet tijdens de 6-km Hel van het Noorden, gevolgd door Merel Steinweg (Willem III). Michelle Langeslag (Daventria) leidde aanvankelijk de wedstrijd, maar samen met Karin Eshuis (Orca) die zich met een snelle trainingstijd gemeld had en daarom een van de centrale ergometers bezette. Zij bleek uiteindelijk de sterkste vóór Langeslag. Merel Steinweg wist zich nu op het machien wel een plaats (derde) tussen de op het water nog snellere voornoemde meiden te veroveren.

Mitchel Steenman (Breda) en Stephan van de Schootbrugge (WillemIII) namen de centrale ergometers in na opgave van een verwachtte richttijd. Maar na enkele honderden meters bleek al dat Steenman niet in goede doen was, blazen en steunen. "Hij loopt al de hele week te snotteren", aldus vader Albert Steenman (eerder op de ochtend 11e bij de veteranen 40+). "Maar hij wilde toch ook niet afzeggen, en zich niet laten zien. Maar ook anders zou ik gokken op Kelvin Klatt", aldus vader Steenman. Het was Kelvin Klatt (De Laak) die op een gegeven moment dan ook definitief de kop nam, de souplesse was opvallend; zijn dubbelviermaat van dit jaar, vd. Schootbrugge, had geen verweer. Klatt won nog ruim voor zijn mede-roeiers, met Weersink (Gyas) als derde; vd.Schootbrugge vierde, en Steenman zevende. Voor een verrassende uitslag zorgde Alwin Mulder, als niet-roeier eindigde hij als tweede op 3 seconden achter winnaar Klatt.

Nederlands record voor Gerard van der Linden (6.13.4)
Voor Nederlandse begrippen behoorde je tot voor kort als lichte roeier tot de echte top als je in staat was 6.16/6.17 op de klokken te zetten (wereldrecord 6.03). Maar ook in dit veld komt er in Nederland nu een beetje beweging, vandaar dat nieuwe Nederlandse record. Gerard van der Linden was ruim een week eerder tijdens een bondstest al tot een snelle tijd gekomen, alle aanleiding om een recordpoging op de NK-Indoor te doen. De wedstrijd werd mede spannend gemaakt door Timon Rutten (Thêta) en Dylan van der Linde (Amstel), die zich krachtig weerden in de strijd met de vermoedelijke winnaar en zijn titel van afgelopen jaar verdedigende van der Linden. Het eindschot van van der Linden was beslissend, tevreden kon hij constateren dat zijn race inderdaad tot een nieuw nationaal record (6.13.4) had geleid.
Ongelijk de luide coaches achter de hekken, bleef moeder Aleid van der Linden opvallend rustig, behalve dan dat ze waarschuwde wel es iemand hard te knijpen tijdens de wedstrijd :-), maar daar gebruikte ze nu de ijzeren dranghekken voor. Ze toonde zich blij en opgelucht over haar 'gedisciplineerde' zoon in dit woelige jaar. "Ik ben zo blij dat het allemaal toch gelukt is dit jaar" aldus mevr. van der Linden, "zijn eindexamen op de middelbare school, en daarbij deel uitmaken van de lichte ongestuurde vier, de overschakeling van huis naar zijn nieuwe omgeving in Amsterdam (studie bewegingswetenschappen - VU), het besluit om toch te gaan scullen, en dan nu opnieuw winnaar van de lichte roeiers op dat ding".

lichte senioren
Foto serie

Opgelucht, maar nuchter en kort was daarna de mededeling via het mobieltje aan het thuisfront: "ja hij heeft gewonnen en een nieuw record, later meer".
Ook Rutten en van der Linde bleven nog onder die voor Nederlandse begrippen magische 6.16. Alwin Snijders (Proteus), die zich tot de lichte roeiers bekeerde, werd vijfde. Zijn jongere broer Ivo Snijders (Nereus), deed het toch wat beter; hij zat op de tweede rij als lichte senior-B roeier. Ivo Snijders won, en ook hij bleef, als vierde lichte roeier (6.15.9), net onder de 6.16 grens.

Hoewel goed in vorm, gezien het overwicht tijdens de 6km van de Hel van het Noorden, leek het er tijdens de NK-indoor roeien niet op als ware Marit van Eupen op jacht naar een verbetering van haar eigen Nederlands record (7.07,5). Veel meer was de overwinning het doel. De twee Proteus-vrouwen Judith van Os, en Hedi Poot deden er alles aan om van Eupen dit keer pootje te lichten, maar van Eupen was slimmer en sterker. De splittijden waren onvoldoende voor een record, maar in het tweede deel van de wedstrijd nam en behield ze de controle. Ook toen de twee Proteus-vrouwen hun laatste versnellingspoging deden, kon van Eupen ook deze afslaan, al was het op het randje, maar de hernieuwde overwinning was een feit (7.10,5). Van Os werd tweede op 0.6 seconde; Poot derde op weer 0.7 seconde daarachter. Ook voor Kirsten van der Kolk (Nereus) was het, na haar teleurstellende 6km roeien van een week eerder, nu wel een plezierige dag; 1 seconde achter Poot eindigde van der Kolk als vierde. Maud Klinkers (Triton), samen met Zuidema (Skøll, nu 5), Pikkemaat (Aegir, nu 6) en Poot deel uitmakend van de bronzen lichte dubbelvier, won de wedstrijd van de lichte senior-B roeisters; zij werd 8e in het totaalklassement der lichte roeisters.

Matthijs Vellenga bezorgt Skøll tweede hoofdprijs
Enkele dagen voor de NK Indoor roeien liet Matthijs Vellenga (Skøll) zich bij wijze van grap, maar toch ook op basis van de inschrijvingen, al ontvallen dat men de papieren voor Boston alvast kon klaarleggen voor hem. Wat was het geval; er misten een aantal concurrerende ergometristen zodat Vellenga zich bijna zeker voelde te kunnen winnen (op basis van een streeftijd van 3x5; 5.55).
Om uiteenlopende redenen waren een aantal roeiers niet (meer) actief. Zo ontbraken bijvoorbeeld Geert-Jan Derksen (Okeanos), Gerard Egelmeers en Dirk Lippits (Thêta), Daniel Mensch (Saurus), en de maten van Vellenga uit de gestuurde vier welke bij de wereldbekerwedstrijden in München aan de start kwam (Jan Willem Gabriëls -Gyas, Merwijn Ligtenberg -Laga, en Ido Kleinlugtenbelt -Skadi). Maar niet getreurd, Vellenga kreeg de overwinning niet zomaar cadeau, want ook zijn clubgenoot Machiel Koper had snode plannen; en als Koper tijdens de race niet voortijdig opgeeft is hij tot het eind altijd een geduchte tegenstander, zo ook dit keer. Na de eerste schermutselingen van de snellere starters kon Vellenga de leiding nemen, op de hielen gezeten door Koper, die in het laatste kwart een zwaar offensief ontwikkelde, zodat de overwinning van Vellenga nog op de tocht kwam te staan. Het verweer van Vellenga was net voldoende (5.58.2); Koper eindigde als tweede met 1 seconde verschil; enigszins aangeslagen verliet hij het strijdtoneel. Julian Hoogland (Zwolsche), inmiddels ook van zich doen sprekend vanwege zijn optreden in de skif, eindigde als vijfde.
Na zijn opvallend optreden een week eerder in de skif tijdens de Hel van het Noorden scoorde Vellenga nu dus opnieuw. Alleen de tijd was niet helemaal naar wens, de streeftijd werd niet gehaald.
Evenals Hurnet Dekkers, richten Vellenga en zijn begeleidend team zich voorlopig op het kilometers maken in de skif, en een seizoenbegin als skiffier.
Het is niet altijd zo, dat de winnaar, of althans de snelste ergometrist, in het seniorenveld start. Een slimme vogelaar als Korzeniowski wist daar raad mee. In 1998 liet hij Derksen in het overgangsveld starten, Derksen scoorde wel de snelste tijd. In 1999 waren Gabriels en Ligtenberg als senior-B roeiers sneller dan senior winnaar Jochem Verberne.
Dit jaar scoorden de senior-B roeiers niet beter. Winnaar Jaap Groen (Skøll) had iets harder gekund, en had zich ondanks een nieuw persoonlijk record, ook nog een iets snellere tijd gesteld. Maar, aldus Groen, "ik lag de hele tijd voor, en mijn eerste doel was toch om de wedstrijd te winnen, dan kan ik mezelf wel verder pressen, met het risico dat ik teveel riskeer en verlies; dus was voorsprong consolideren mijn voornaamste gedachte". Op 2.1 seconde werd Dries van Dongen (Proteus) tweede.
Toch was er nog een verrassing in het overgangsveld. Geert van der Straaten (Triton) verraste vriend en vijand met een tijd onder de zes minuten. Zijn tijd (5.59.1) was zelfs goed voor de tweede plaats achter Vellenga in het totaalklassement.

En hoe het verder gaat met de niet scorenden, de niet actief aanwezigen op dit evenement, waarvan er ook al meerdere niet (goed) scoorden op de 6km van de Hel van het Noorden. Met andere woorden welke atleten hebben nog voldoende krediet om het predikaat 'trainingskamp Sevilla waardig' te ontvangen, en wie krijgen, vrij naar Saszia Mouralis, het stempel 'de zwakste schakel(s)', en mogen thuisblijven. Bondscoördinator René Mijnders zal zich met zijn team van bondscoaches, ook gezien het aantal beschikbare Euro's in het komende jaar, nog even goed achter het oor moeten krabben, zelfs natuurlijk over de verlenging van de verschillende coach-contracten.

1e jaars
Foto serie

Eerstejaars achten
Inmiddels traditiegetrouw wordt het evenement afgesloten met de strijd tussen de eerstejaars achten. Na veel strijd leveren twee van de drie categorieën uiteindelijk duidelijke winnaars op. Bij de lichte mannen zegevieren de Skøllies duidelijk voor de stadsgenoten van Nereus. Bij de vrouwen zijn de rollen omgedraaid en winnen de Nereïden duidelijk van de Skøllies
Bij de zware mannen konden de Skøllies dit jaar geen potten breken, met een op het oog vrij lichte ploeg. De strijd leek aanvankelijk in het voordeel van Proteus uit te vallen, Proteus kon een lichte voorsprong nemen, maar toch bracht opnieuw de tweede kilometer, en met een einde in zicht, laatste 500 meter voor de aanvankelijke leiders van de wedstrijd het verlies. Nereus slaagde erin langszij te komen, de grote publieksdisplay liet geen verschil meer zien. Toen eenmaal alle 16 ergometers de 2km hadden geregistreerd bleek het verschil 1,3 seconde te zijn, met Nereus als winnaar.

Het eindresultaat, wat betreft de 'aansprekende' en/of hoofdnummers, betekende een evenwicht tussen de twee plaatselijke studentenverenigingen Skøll en Nereus. Skøll won zowel de zware senior-A wedstrijd voor mannen (Matthijs Vellenga) als vrouwen (Hurnet Dekkers), als de zware senior-B wedstrijd voor mannen (Jaap Groen) als vrouwen (Marlies Smulders), dus vier in totaal. Nereus won drie van de vier lichte nummers: senior-A mannen (Gerard van der Linden), senior-A vrouwen (Marit van Eupen), en senior-B mannen (Ivo Snijders).
Van de eerstejaars categorieën won Nereus twee (zware mannen en vrouwen), Skøll één (lichte mannen). De totaal score was derhalve met vijf tegen vijf in evenwicht.