HENK SCHRIK | 2001 | Rowing Classics Keulen Cologne Kön

Rowing Classics Cologne | 2001

Saaiheid troef in waterig Keulen

100 kilometer te ver over de grens

Een nieuwe jonge dubbeltwee, Gijs Vermeulen / Benjamin Schuuring, tijdens hun winnende internationale doop.
De fiets had thuis kunnen blijven, want de Keulse roeibaan stond geheel onder water. Die immobiliteit maakte het geheel nog saaier dan het al aan de hand van de inschrijvingen leek te worden. Nederland en een kleine Spaanse en Deense afvaardiging maakten de wedstrijd 'internationaal'. Veel meer nieuwe informatie, dan zich op de Randstad Regatta liet aanzien, leverde deze internationale ontmoeting dan ook niet op.
Ook al waren er geen massa's van gedrukt, toch was de publieke belangstelling zo gering, dat men de programmaboekjes zondag bij de frietkraam bracht en het publiek smeekte toch maar es in het boekje te kijken als leiddraad voor de wedstrijden. En dat was ook de ambiance, familieleden met videocamera's en verdwaalde wandelaars die een beetje roeien kijken afwisselden met pommes und bratwurst eten.

Boordroeien
Vrouwen
Voor Nederland waren er onvoldoende vrouwen aanwezig om een nationale vier vol te maken, voor zover het vooruitzicht van het Nederlandse vrouwen boordroeien. Wel had zich nog een verenigingsformatie (Skøll) gemeld, die tussen enkele Duitse senior-B ploegen (er waren voor het merendeel Duitse senior-B ploegen aanwezig) op beide dagen een tweede plaats behaalden.

Mannen
De Euros lichte ongestuurde twee met Simon Kolkman en Robert vd. Vooren wonnen zaterdag ruim van hun mogelijke Duitse seizoenconcurrenten Martin Fauck en Markus Heidenreich. Zondags zochten de lichten van Euros het zware veld op; het leverde een derde plaats op. De Duitse mannen boordselectie was aanwezig om zich in enkele boottypen te meten voor een plaats in de twee of de nieuw te formeren acht. Het duel in de ongestuurde twee ging dan ook tussen twee Duitse ploegen; Detlef Kirchhoff (WK-goud '98) en Matthias Siejekowski (ja de ergometer man die nu toch nog eens op niveau inpasbaar is in een boot?) wonnen die strijd nipt van Andreas Werne en Wolfram Huhn. De tweede Nederlandse boot die in deze finale present was, werd bemenst door Derek Fontein en Jos Klinge (WIII); zij moesten genoegen nemen met een vijfde plaats.
In de ongestuurde vier hadden de Nederlandse roeiers voldoende concurrentie van de Oosterburen die hun onderlinge strijd uitvoerden voor een plaats in de nieuwe DeutschlandAchter. Na een vijfde plaats op zaterdag, kwamen Geert-Jan Derksen, Daniel Mensch, Stephan van Dongen en de plots van scull naar boord omgeboorde Thomas Dirksmeier op zondag ook niet verder dan een vijfde stek op ruim 10 seconden. Het Duitse viertal met Dienstbach, Stüer, Thormann, Heidicker won beide dagen overtuigend en kandideerden zichzelf daarmee voor een stoeltje in de acht.

In die finale op zondag streed ook een licht Nederlands viertal mee. Niet het winnende viertal (Thêta/Skadi) van de Randstad Regatta, het viertal keerde, vanwege maag/darm stoornissen één hunner onverrichtte zake huiswaarts. Het betrof ook niet de volledige tweede vier van de Randstad Regatta; Michiel vd. Horst was in de loop van de week vanwege een blessure (spit) vervangen door BartJan Hilckman. Hij roeide met Sjoerd Verhallen, Frank Al, en Michiel v. Eupen. In die finale zware mannen eindigde dit Verhallen-viertje op de zesde plaats achter de zware Nerdelandse mannen. De dag ervoor waren ze succesvol geweest. Met een halve seconde verschil hadden ze gewonnen van de Spanjaarden en met de kandidaat Duitse lichte vier op een derde stek. Zondags wonnen de Spanjaarden de wedstrijd voor lichte vieren. Dit Nederlandse lichte viertal met de herstellende vd. Horst heeft bij voorbaat een lichte acht in het vizier, omdat men de scoringskansen op de WK in Luzern daarin groter acht dan in een ongestuurde vier. We volgen met belangstelling welk van de drie lichte boordklassen uiteindelijk op niveau gaat presteren tijdens de WK.

Scullen
Vrouwen
De twee Nederlandse dubbeltweeën, zoals ze op de Randstad Regatta verschenen met Anneke Venema en Carin ter Beek enerzijds en Femke Dekker en Hurnet Dekkers anderzijds, kwamen ook in die bezetting, maar nu 300 kilometer zuid-oostwaarts, tegen elkaar uit, als enige dubbels van enig niveau. De Duitse vrouwen scull-selectie was een week tevoren in Princeton geweest en sloeg 'logischerwijs' dit weekend over. En dus werd de uitslag 2x keer zoals op de Randstad Regatta met Venema/t.Beek voor Dekker/Dekkers.
Wel verschil tussen de tweetjes, geen klasseverschil, en natuurlijk met met een nieuwe scullster als Hurnet Dekkers, die nu nog het beste past in een groter boottype, is het even piekeren, maar spijkers met koppen slaan het beste; een dubbelvier uitproberen lijkt het beste alternatief voor een volgende internationale ontmoeting.

Dekker en Dekkers, evenals Annemiek Klaren kwamen zondag ook nog in de skif uit. Klaren werd zowel zaterdag als zondag vijfde. Hurnet Dekkers zondag zesde. Femke Dekker roeide even eerder de senior-B wedstrijd, die ze won. In de A-wedstrijd zou dat net achter Klaren zijn geweest.
Ook Olympisch kampioen Ekaterina Karsten (Witrusland) was met haar trainingsmaat Olga Beresnova naar Keulen gekomen om de eerste prijs (1 paar sculls) in ontvangst te nemen. Als was het een duurtraining, in laag tempo werkte ze haar 2km finale af, vond het niet eens nodig haar trainingsbloes ervoor uit te trekken. Slechts de laatste paar honderde meter deed ze nog even een tempoversnelling en een oefening in harde doorhaal, zoals van te voren met haar trainer afgesproken.
In het lichte veld kwam uit Nederland uiteindelijk alleen Aukje Zuidema aan de start. Zuidema werd beide dagen tweede achter de Britse Kirsten Brooks.

Mannen
Naast de zware dubbelvier mannen lijkt nu ook vroegtijdig de weg ingeslagen naar een lichte dubbelvier. Daarnaast presenteerde zich opnieuw, evenals op de Randstad Regatta de nieuwe jonge Klerks dubbeltwee formatie met Gijs Vermeulen en Benjamin Schuuring. Zaterdags werd nipt verloren van de WK-medaillisten en nieuwe Duitse dubbeltwee formatie Stefan Volkert en Stefan Roehnert. De Nederlandse formatie kreeg als senior-B ploeg wel een medaille. De zondagwedstrijd werd wel door Vermeulen/Schuuring gewonnen.

Toen hadden Volkert en Roehnert zich gemeld voor de skifwedstrijd. En het zal duidelijk zijn dat ze het af moesten leggen tegen hun landgenoot, en de zich de laatste paar jaar specifiek op de skif geconcentreerd hebbende Marcel Hacker, die zijn klasse op zondag liet zien, want ja, voor een nieuwe skif als de prijs voor de winnaar moet je wel wat laten zien natuurlijk. Volkert en Roehnert werden 2e respectievelijk 3e.
Ook GertJan Eggenkamp en Alwin Snijders acteerden in de skif. Zaterdags roeiden ze achter Hacker naar een 2e resp. 3e plek, zondag dus 4e resp. 5e. De situatie op de baan werd in de loop van de middag ook ongunstiger om op de hogere boeien waar Eggenkamp en Snijders roeiden, goede kans op een tweede stek te hebben.
Jurrien RomColthoff kwam beide dagen in de senior-B wedstrijd uit, die kort voor de A-wedstrijd werd geroeid; hij won beide dagen. Zaterdags was zijn tijd vergelijkbaar met de andere Nederlandse skiffiers, zondag moest hij meer seconden toegeven.
In het lichte veld waren er ook nog enkele solisten; Finn Borms eindigde zaterdag als vierde, zondag als derde. De tweede beste score kwam van Ewout Brogt, zaterdag derde in de senior-B wedstrijd, zondag vierde in de A-wedstrijd. De Duitser Stefan Ballnuss etaleerde zich met een tweede plaats, zaterdag, en winst op zondag als meest constante roeier in het lichte skifveld.

Ja, bleven nog twee dubbelvieren over; de lichte en zware mannen dubbelvier. Zaterdags verloor de Nederlandse lichte dubbelvier met Tristan Kramers, Dirk-Jan Voorn, Dylan vd. Linde, en Ivo Snijders met 2.5 seconden van de Spanjaarden. Zondags waren de Spanjaarden niet van de partij en won het Nederlands kwartet ruim van nog twee ingeschreven Duitse ploegen.
En de zware dubbelvier met Michiel Bartman, Diederik Simon, Dirk Lippits, en Geert Cirkel; tja die ging eigenlijk alleen over de baan, werkte in haar eentje twee trainingswedstrijden af op breed Keuls water, waar bondscoach Klerks ver voor moest fietsen (vanwege de overstroomde baanomgeving) om het goed te volgen.
Het was natuurlijk even interessant geweest om in het kader van boordhoofdcoach de Boorder's voorliefde voor 'challenge' de Nederlandse lichte en zware dubbelvier in Harkstede tijdens de Hollandia tegen elkaar te laten starten, zwaar natuurlijk met een handicap van ongeveer 15 seconden ? Gegarandeerd waren er veel meer fietsers langs de kant geweest en hadden de overige Nederlanders, met de worldcups redelijk ver weg, nog één van de weinige gelegenheden gehad vóór het WK de dubbelvier live in actie te zien.

Het kan verkeren, zo zei Bredero. Enerzijds is het misschien handig om als equipe leiding enkele principe afspraken met andere landen te maken, in de trant van met welke ploegen gaan jullie daar en daar heen, om elkaar enige concurrentie te geven, anderzijds moet erkend worden, dat niet altijd ver van tevoren bekend is welke ploegen een land heeft op een bepaald moment om uit te testen, zodat afspraken maken bijna onmogelijk is. Iets meer coördinatie tussen teams zou soms geen kwaad kunnen, oefeningen als dit keer in Keulen, hebben meer het karakter van een trainingskamp dan van een wedstrijd. En zeg nou zelf, hadden die duels in Harkstede tijdens de Hollandia plaatsgevonden had het in elk geval al (Keulen=2x260km=NLG.134 - Harkstede=2x186=NLG.94) NLG.40 benzine uitgespaard, en de rest......

Laatst gewijzigd: