© Henk Schrik / december 2001 / © foto's: Henk Schrik [Hel van het Noorden 25 november 2001]

Hel van het Noorden 2001

Geert Cirkel en Marit van Eupen overtuigende winnaars
Beste nieuwkomers: Matthijs Vellenga en JeroenBart Hilckman

De Hel van het Noorden is inmiddels traditioneel het jaarlijks afsluitende evenement der kleine nummers, overigens met sterk wisselende deelname. Het organiserende Aegir voer er dit jaar wel bij; de Bosbaan was niet beschikbaar voor op en neer wedstrijdjes, zodat dit keer de 6km van de Hel als test diende.
Geert Cirkel (Orca) won overtuigend het éénpersoonsnummer bij de mannen; terwijl de lichtere Marit van Eupen (Nereus) een slachting aanrichtte onder de zwaardere concurrentes.
Het lichtere duo Karel Dormans en Joeri de Groot (Thêta) veegde in de ongestuurde twee de vloer aan met alle concurrenten (met de aantekening dat meerdere boordroeiers in de skif acteerden). Van de acht deelnemende vrouwenparen was het Okeanos-duo Froukje Wegman en Helen Tanger veruit de snelste.
Over de tijden nog het volgende: als we opname van de tussentijden van verschillende deelnemers zien, slaat de schrik je om het hart, en mag het een wonder heten dat toch nog een juiste einduitslag gepresenteerd kan worden.

Intro
Velen hadden gehoor gegeven aan de nieuwe stalorders van bondscoach Diederik de Boorder om zich (trachten) te bekwamen in de skif, om in dit éénpersoonsnummer de mentale hardheid op te doen van het gevecht van man/man, respectievelijk vrouw/vrouw.
Dat die stalorders een beetje doorschoten voor de notoire boordroeiers mag duidelijk zijn, voor hen is de ongestuurde twee natuurijk het perfecte boottype voor techniek, souplesse, en zeker ook strijdlust. De nieuwe orders stelden ook menige vereniging voor een probleem, want opeens moesten aan het begin van het nieuwe seizoen overal skifs ter beschikking komen voor training.

Maar het organiserende Aegir voer er wel bij. In het Korzeniowski tijdperk was de dijkwedstrijd in Groningen uit, en werd overgegaan tot heen en weer wedstrijdjes op de Bosbaan. Nu de Bosbaan op weg is naar zijn A-status, kwam de Hel weer even in beeld als afsluitende en testwedstrijd. En als gevolg van de nieuwe stalorders deden er niet minder dan 110 mannelijke skiffiers mee, een aantal dat zelfs op de Skifhead tegenwoordig niet meer gehaald wordt. En ook het aantal van 50 vrouwelijke skiffiers is de laatste paar jaar op de Skifhead niet meer gehaald. 30 ploegen meldden zich voor de ongestuurde twee voor mannen, 8 ploegen bij de vrouwen. De jongens skif (44) en de meisjes skif (21) waren altijd wel redelijk tot goed bezet op de Hel van het Noorden.

Mannen skif
Niet iedereen uit het selectie circuit (ziek, geblesseerd zijn -geweest-, of minder behoefte aan deze westrijd) was aanwezig; zo misten er enkele kandidaat winnaars als Dirk Lippits, Diederik Simon, Gerard Egelmeers bij de zware mannen en de lichtere Dylan vd.Linde, Ronald Bakker Dirks, Ivo Snijders.
Van de 79 als zwaar ingeschreven deelnemers won Geert Cirkel overtuigend. Zijn voorsprong op nummer twee bedroeg 15 seconden. Die nummer twee was Julian Hoogland (Zwolsche), die sinds het midden van dit afgelopen seizoen van zich deed spreken, en eerder in oktober de Boatrace van Tromp in de skif winnend afsloot (zie mijn bericht over de Tromp Boatraces). Thomas Dirksmeier (Nereus) schoot uit zijn slof; op 28 seconden van de winnaar eindigde hij als derde.
Eén van de zegeningen van de nieuwe stalorders van de Boorder bleek dat een enkele boordroeier zich snel kan omscholen tot skiffier en binnen korte tijd tot aansprekende resultaten kan komen. Dat was het geval met Matthijs Vellenga (Skøll) (wk-kandidaat in de gestuurde vier tijdens de wereldbekewedstrijden in München), al redelijk scorend in zijn eerste race tijdens de Tromp Boatraces, en nu met Dirksmeier ex-aequo op een derde plaats. Jurrien Colthoff (Triton), Gerard vd. Linden (verhuisd van Skadi naar Nereus) namen de volgende ereplaatsen in, tezamen met Dirk-Jan Voorn (Thêtha), de revelatie van de Skifhead, in juli in München nog getekend door selectie- en gewichtsperikelen, maar nu weer voorin het afstandsroeien op een zesde plaats. Benjamin Schuuring (Skadi) bleef op een elfde plaats steken, Gijs Vermeulen dertiende, Frank Munneke veertiende. Ex-junior Anne Braaksma (Hunze) eindigde in dit seniorenveld als twintigste. Meerdere tot het selectiecircuit behorende boord- of boord/scull- roeiers presteerden matig in de middenmoot.

Van de skiffiers die zich als licht hadden kunnen inschrijven was opnieuw Finn Borms (Argo) iedereen de baas. Hij bleef zijn naaste concurrent 10.5 seconden voor. Die naaste concurrent was opnieuw zo'n voorbeeld van 'nou ja als we dan moeten skiffen dan doen we dat toch'. Jeroen Bart Hilckman bekwaamde zich na het wereldkampioenschap (lichte acht) ook verder in de skif. Tijdens de Hel van het Noorden bereikte hij dus een tweede plaats. In perspectief: Borms werd zesde in het totaal van alle skiffiers, Hilckman negende.
Voor de volledigheid zei vermeld dat Wouter Braak (Stern), die zich het weekend ervoor als vierde had geklasseerd tijdens de Paul Veenemans Prijs, op 20 seconden van Borms als zesde eindigde in het lichte veld, in het totaalklassement werd het een achtentwintigste positie.

Vrouwen skif
Op de lange afstand komt het wel vaker voor dat de lichteren even snel dan wel sneller zijn dan de zwaren (Laurien Vermulst won meer keren de Skifhead en dit jaar won lichtgewicht Kirsten vd. Kolk de Skifhead), maar dat een lichte skiffeuze zo'n gat slaat met de zwaardere concurrentie als tijdens de Hel van het Noorden, is wel opvallend.
Een ware slachting richtte Marit van Eupen (Nereus) dit keer aan. Op 39 seconden werd Femke Dekker (Nereus) tweede. Hurnet Dekkers (Skøll), het weekend ervoor nog winnares van de open Britse ergometerkampioenschappen, moest zich met nog eens 9 seconden extra verlies tevreden stellen met de derde plaats; zij wist nog niet precies dat de finish iets verder was dan ze dacht en verloor zo ook seconden, maar ze beaamde nog niet zover te zijn om de wel zeer goed in vorm zijnde van Eupen voldoende partij te geven.
Mariel Pikkemaat (zilver lichte dubbelvier Luzern, en eindelijk haar draai gevonden, nu bij Aegir?) verraste met een vierde plaats. Hedi Poot (Proteus, en zilver lichte dubbelvier Luzern) en Annemiek Klaren (Skadi) konden de schade nog net beperken tot onder de minuut achterstand. Kirsten vd Kolk (Nereus, en lichte maat van Van Eupen op OS en wk-Luzern) was één van een klein groepje dat nog als licht was ingeschreven; zij won, maar haar tijd was teleurstellend, met 1.20 minuut achterstand werd zij negende in de totaalklassering.

Ongestuurde twee mannen/vrouwen
Door die nieuwe stalorders waren er dus meer skiffiers, minder ploegen in de ongestuurde twee, althans kwalitatief, waarbij ook nog eens het Twentse duo Robert vd Vooren en Simon Kolkman (Euros) niet van de partij was. Karel Dormans en Joeri de Groot (Thêta) hadden niet de skif opgezocht en bleken derhalve heer en meester in het kwalitatief tegenvallende veld van de ongestuurde twee. Ook de twee zwaargewichten Ido Kleinlugtenbelt en Merwijn Ligtenberg (Skadi/Laga, wk-kandidaten gestuurde vier tijdens wereldbeker in München) konden niets inbrengen tegen de op elkaar ingespeelde Thêthanen; Dormans/deGroot (lichte wk-vier 2001) wonnen, hun voorsprong bedroeg 41 seconden op Kleinlugtenbelt/Ligtenberg. De overige ploegen eindigden al op meer dan 1 minuut achterstand.

Zo'n 'landslide' overwining was er ook bij de vrouwen in de ongestuurde twee. Het duo Froukje Wegman en Helen Tanger (Okeanos) dat voor de wereldkampioenschappen in Luzern nog twee plaatsjes had weten te veroveren in de Nederlandse vrouwenacht, won met groot verschil van de overige zeven ploegen in dit veld. Best van de rest waren M. Martens en H. Klein (Argo/Euros) die al met 42 seconden achterstand over de finish kwamen.

Jongens Junioren
Het leek ook alsof geheel Nederlands jongens-juniorenland naar de Groningse klei was getrokken om daar, de kuif nog net zichtbaar achter de dijk, afscheid te nemen van dit wedstrijdjaar. De uitslag was niet erg verrassend, en het verschil tussen winnaar en 'verliezer', de nummer twee, was in dit veld nog het kleinst. Kelvin Klatt (De Laak) mocht zich na 6km de winnaar noemen; zijn maat in de dubbelvier tijdens de wereldkampioenschappen in Duisburg (vierde), Stephan v.d. Schootbrugge (Willem III) wist de schade te beperken tot 6 seconden. Mitchel Steenman (Breda) en Olaf van Andel (Skadi), die deze zomer in ongestuurde twee een zesde plaats behaalden tijdens de wereldkampioenschappen voor junioren moesten al veel meer toegeven, respectievelijk 50 en 60 seconden. Daarna liepen de achterstanden al snel op tot anderhalf en twee minuten.

Meisjes Junioren
De uitslag bij de meisjes junioren kende geen verrassing daar waar het de eerste vier plaatsen betrof. De vier meisjes die met z'n vieren de dubbelvier vormden die tijdens de wereldkampioenschappe in Duisburg de vierde plaats bereikten, namen in de uitslag van de Hel van het Noorden de eerste vier plaatsen in. Anne van Drumpt (Argo) won de wedstrijd, op 13 seconden gevolgd door Michelle Langeslag (Daventria). Op 45/46 seconden volgden de twee Leidse meisjes Mette Beugelsdijk en Sophie Dirksmeier. Best of the rest, op 51 seconden van de winnares, was M. Steinweg (Willem III).

Printen in licht rood is niet gemakkelijk, maar door te browsen met Nescape valt de site van Aegir helemaal buiten je gezichtsveld. Om het de gebruikers toch gemakkelijk te maken de uitslagen direct vanaf het web te lezen en te printen, volgt hier een bewerking van de einduitslag van alle velden.