© Henk Schrik / 7 maart 2000 / © foto's: Henk Schrik [Winterwedstrijden, Proteus-Eretes, 4/5 maart 2000]

Proteus-Eretes winterwedstrijden 2000

Geert Cirkel geeft visitekaartje af
Klinge/van Dongen terug in 'oude' liefde
Sneeuwstormen geselen roei(st)ers

De inleiding tot het seizoen 2000 was wreed. Zaterdags geselden sneeuwstormen de sporters, waar sommige eerstejaars achten wreed moesten ervaren met één haal slechts een halve bootlengte vooruit te komen. Naast een duidelijke overwinning van 'home'-roeister Hedi Poot, zagen we een veelbelovende 'development' gestuurde vier van Skøll/Okeanos.
Zondag, toen de omstandigheden vele malen beter waren, en zelfs de zon vaag aanwezig was, gaf een afgelopen jaar overtraind en ziek geworden, maar nu herstellende Geert Cirkel, op zijn tweede racedag zijn visitekaartje af met een solide winnende race in de skif. En onder goede weersomstandigheden pikten Stephan van Dongen en Jos Klinge, teruggekeerd in de twee-zonder, hun eerste wedstrijd in het seizoen mee; mogelijkerwijs een twee-zonder-seizoen, zodat een gedegen voorbereiding in dit boottype nodig is en de vijf kilometer van de winterwedstrijden een welkome test was.

Sneeuwstormen geselen winterwedstrijden

IJs hadden we niet gehad, een milde maar natte winter was voorbij gegaan, waar toch nog menige training verloren was gegaan door storm en regen. Dit eerste weekend in maart, althans de zaterdag, overtrof alles, toen hevige sneeuwstormen de roeis(st)ers de gehele dag geselden. Vloekend en tierend, dan wel gedesillusioneerd, niet alleen vanwege verlies maar ook vanwege de weersomstandigheden, stapte menige sporter uit de boot. "Vooral de 'recover' tegen de storm in deed pijn", aldus menige deelnemer. Ook winnaars voelden de pijn terdege, menigeen had last van opgezette onderarmen. Het publiek verschool zich, daar waar het kon, tussen de huizen, om zoveel mogelijk verschoond te blijven van hagel, sneeuw en regen.
En daarbij was het zaterdag de drukke dag, toen de taart nog volop aanwezig was, maar voor de warme koffie soms een ruim vijf minuten file stond. Hoewel zondags de taart op was, was de koffie ruim voorradig. De weekendindeling van de winterwedstrijden, met name de spreiding van wedstrijden, is op zich wel een beetje merkwaardig; erg veel drukte op zaterdag, vooral door de aanwezigheid van de eerstejaars achten natuurlijk, en een vrij tamme zondag, waar de ruime tijdsindeling zelfs tot enige verveling leidt.... Maar dan zijn er nog de geroeide tijden die altijd wel enige aanleiding tot discussie geven, zelfs de tijden van de Delftse 'fietsenmakers' kloppen niet altijd; maar had de ANWB al niet geconstateerd dat de fietsenmakers tegenwoordig wat minder goed werk afleveren?

Skøll en Aegir op volle sterkte aanwezig.
Om bij die eerstejaars achten te blijven; het vrouwenveld mocht zich verheugen in een grote inschrijving. Niet minder dan elf boten kwamen aan de start, waar de lichte en zware mannen het moesten stellen met elk zeven boten. Skøll en Aegir zijn er dit jaar weer in geslaagd in alle drie velden een boot volledig te kunnen bemensen, en daarmee reeds op de winterwedstrijden op volle sterkte aanwezig te zijn. Nereus liet dit keer alle drie boten nog thuis. Het ziet er trouwens naar uit dat dit seizoen wederom geen volle bezetting krijgt in alle velden. Okeanos bijvoorbeeld is er dit jaar niet in geslaagd noch een lichte noch een zware mannenacht samen te stellen. Ook Saurus koos liever voor een sterke zware vier dan om met hangen en wurgen een acht bij elkaar te sprokkelen.

Als de schijn (en de tijd) ons niet bedriegt dan zouden we nu al kunnen concluderen dat Theta een superploeg op het water heeft gebracht in het lichte veld, omdat de ploeg met niet minder dan drieenveertig seconden winst het veld aanveegde..... Skøll was daarbij de best van de rest nipt voor Euros.
In het zware veld was de situatie minder afgetekend. Na anderhalve kilometer wedstrijd was het redelijk favoriete Skøll (ze hadden immers overtuigend op de NK-indoor gewonnen) zelfs enigszins opgelopen door het achtervolgende Laga en Aegir. Maar vijf kilometer bleek in dit geval inderdaad een kwestie van lange adem, en daar hadden de Skøllies deze winter wel op getraind, zodat alsnog met een redelijk ruime marge (zeven seconden) de winst gepakt en het blik mee naar huis genomen kon worden. Aegir behaalde een knappe tweede plek, terwijl Laga in de laatste kilometers duidelijk te kort kwam.

Skøll eerstejaar zwaar, maart 2000
en
Orca eerstejaars vrouwen acht ruime winst in sneeuwstorm

Bij de vrouwen veroorzaakte de sterkste Orca-acht een duidelijke breuk in het veld tijdens de race, optisch dus de grootste kanshebber voor de overwinning, en de uitslag bevestigde dat. In een sneeuwstorm met woeste golven werkte dit blok de wedstrijd af, waarbij zelfs enkele achten per haal niet meer dan een halve bootlengte vooruit kwamen. In deze strijd moest Skøll, dat ook in dit veld vaak een voorname rol speelt, een minuut verlies incasseren. En mocht Okeanos er dan slechts in geslaagd zijn één eerstejaars acht op het water te brengen, deze vrouwenacht weerde zich goed met een tweede plaats achter het winnende Orca.

De boomlange Okeanos/Skøll 'development' crew

Naast de vrouwenbeginnelingenachten startten in het zaterdag namiddag blok ook de mannen_A gestuurde vieren en de vrouwen skif. Niet dat de gestuurde vier zo'n interessante wedstrijd was, maar een combinatie met hoge pretenties voor de WK-Zagreb, Okeanos/Skøll, moest in het kader van het 'Development Program' en onder het oog van 'national development coach' (in goed Nederlands zo ongeveer vertaald als senior-B coach en sub-top-richting-WK-coach) mr. Diederik de Boorder toch wel even bekeken worden. Hoewel bekeken....., tegenop gekeken worden bedoelt u. Praten met de vier knapen (Landman, vdVeen, Sjenitzer, vWezel) valt niet mee voor zo'n kleine reporter, dan moet je je hoofd in de nek leggen om tegen ze te praten (minimale lengte 1.97). Maar ook deze vier had het in de storm natuurlijk niet makkelijk, en hoewel de boot nog een neiging had tot enige slagzij naar bakboord, kweet de ploeg zich niettemin goed van haar taak, en had generlei moeite met concurrentie.

Bij onze Oosterburen hebben ze het altijd over 'Dicken und Dünnen'. Aangezien we in eigen land, afgezien van vNes/v.Dishoeck en mogelijk Dekker, bijna niet meer beschikken over 'top'Dicken in het vrouwen scullen, betekende dat ook, dat de lichte vrouwen op de winterwedstrijden aan bod kwamen. 'Home'-roeister Hedi Poot (Proteus dus) mengde zich voor haar club in de strijd en won met ruim negen seconden verschil van concurrente Miriam ter Beek (Phocas).

"Ik heb me laten zien"
De twee rustige wedstrijdblokken op zondagmiddag waren inderdaad redelijk rustige blokken; ondanks nog aanwezige tegenwind was het weer rustiger geworden, en veel vuurwerk in de A-nummers, als ongestuurde twee en skif mochten we niet verwachten, hetzij nog de mogelijke strijd in de mannen skif tussen Munneke, Melis en Cirkel, waarvan de laatste al op zaterdag een goede indruk maakte, maar natuurlijk al een zware vijf kilometer in de benen had.

Geert Cirkel, stijlvol naar winst

Maar Geert Cirkel (Orca), ook afgelopen jaar in de mannenacht, maar overtraind en ziek uitgestapt, en nu herstellende, liet ook de tweede dag zien welke capaciteiten hij heeft. Na ruim anderhalve kilometer had hij de nog lang niet in de vorm van afgelopen jaar verkerende Frank Munneke ingehaald. Cirkel, ex-junior (en scullend natuurlijk), maar direct daarna in de boordboot bij Korzeniowski gestapt, maakte zowel technisch als conditioneel een uitstekende indruk, en liet zien welke potentie in hem zit voor het komende seizoen. Ronald Backer Dirks (De Hoop) en Luca Melis (Vidar) werden op meer dan een halve minuut achterstand geroeid.
"Ik heb me laten zien", aldus Cirkel, "ik wil weer racen dit jaar (waarin?), dat kan eventueel in de acht ja, maar kan ook in de skif; er zijn wat dat betreft natuurlijk mogelijkheden voldoende, ik ben per slot van rekening nog 21 jaar" (ook doelend op Nations Cup). "Alleen er is wel een voorwaarde, ik wil wel controle houden over de trainingen, en niet nogeens over het randje trainen. Ik ben nu rustig aan het opbouwen, het bevalt me goed"... Het resultaat mocht er zijn, wel met enigszins pijnlijke onderarmen van die eerste stormachtige dag, opnieuw een wel zeer ruime overwinning op de tweede dag.

Het had er alle schijn van dat Finn Borms (Argo) wel de lichte skif zou winnen gezien de posities tijdens de race. Maar daarmee hadden we buiten de in het achterveld gestartte Frank Al (Alkmaarsche) gerekend, afgelopen jaar vanwege wat blessureleed slechts "meepeddelend", maar "dit jaar weer volop van de partij" en vrolijk strijdend voor de winst om "te laten zien dat ik er ben zonder me de hele winter al vast te leggen op dit moet en dat moet, want wat ik wel moet is natuurlijk plezier hebben in het roeien". Al versloeg Borms met één tel.

Klinge/vDongen 'clean' over het water

"Ziel en zaligheid"
Ja wat deden Jos Klinge en Stephan van Dongen als bijna enige ploeg uit de A-selectie nu helemaal in Delft? "Wedstrijdje meepikken...". De zware acht heeft wat tegenslag met blessures, heeft zodoende aanvulling nodig uit de vier, met als gevolg dat afgesproken is dat Klinge/vDongen, waar mogelijk, van achten-taken ontzien worden en veel aandacht besteden aan, en, in de twee-zonder. "We zullen ons dan ook voorbereiden op de kwalificatiewedstrijden in de twee-zonder in het verdere traject", aldus het WIII-duo, "en vandaar ook deze wedstrijd als test. En niet zonder plezier, want die twee-zonder geeft toch ook een kick hoor, kan ik mijn hele ziel en zaligheid in kwijt", aldus Klinge. "Mogelijk zullen we ook nog proberen voor de Heineken een extra acht samen te stellen om Kris' huidige acht competitie te geven". Tegenstand in Delft was er onvoldoende, en hoewel de weersomstandigheden duidelijk beter waren, maar er toch nog tegenwind was, had ook een aanval op het baanrecord als extra stimulans op deze zondag weinig zin. De WIII-ers leverden een 'cleane' race af. Enige tegenstand in Delft kwam er nog van het in principe lichte duo Jeroen de Zwart en Sjoerd Verhallen (Proteus/Nereus); hun achterstand was twintig seconden..., zo vermeldden de uitslagen.

In T26 naar winst
En dan hadden we natuurlijk ook nog de junioren en ex-junioren.
Van de juniormeiden equipe van afgelopen jaar waren er drie aanwezig in Delft. Reservedubbeltwee roeister Marlies Smulders (Pampus) toonde zich in het ochtendprogramma de sterkste; Marleen vd Pol (WIII, haar ploeggenoot tijdens de junior-WK) en Mirthe Kamp (Leythe, uit de bronzen dubbelvier) werden op niet minder dan veertig seconden achterstand gezet. Daartussen, op de tweede plaats, eindigde J. Grijzen (Gouda) die slechts acht seconden inleverde op Smulders.

Gerard vd Linden (voorheen Nautilus, nu Skadi), afgelopen jaar brons in de dubbelvier op de WK-junioren streed dit weekend ook beide dagen mee. Zaterdag won hij ruim (25 seconden) van zijn eveneens bronzen ex-bootgenoot Ewout Brogt (voorheen Spaarne, nu Proteus) de lichte senior-B skif. Zondag moest hij nog met dertien seconden zijn meerdere erkennen in Al en Borms in de lichte-A skif.

Jurrien Rom Colthoff
veruit snelste junior

De derde bronzen bootgenoot van afgelopen jaar, maar nog steeds junior, is Jurrien Rom Colthoff (Triton). Niet verwonderlijk dat zaterdags de rij van beginnelingen skiffeurs geen kans hadden hun eerste blik te bemachtigen tegen deze ervaren skiffier. Interessanter was natuurlijk de positie van de overige junioren op zondag ten opzichte van RomColthoff. Maar ook daar gaapte tussen RomColthoff (die voldoende had aan tempo 26) en de overigen bijna een halve minuut. Vanuit het achterveld stoomde de jonge v.Gool (Alkmaarsche) op en verraste met een tweede plaats. Bosma (Spaarne) toonde zich een vechtersbaasje op het water; het leverde hem de vierde stek op.

Uitslagen 2000