[© Henk Schrik / 2000 / © pictures: Henk Schrik] [Hollandia, Mei 2000]

Een katerig roeiweekend

Twee experimenten: weinig nieuwe informatie

De Hollandia wedstrijden 2000 werden gebruikt om iets nieuws uit te proberen. Alleen, twee experimenten in één wedstrijdweekend was een beetje teveel van het goede en leverde weinig tot geen nieuwe inzichten of informatie op.
Een extra handicap op zaterdag was, zoals vaker op de Bosbaan het geval is, het boeiverschil, en op zondag de afgelasting van het middagprogramma vanwege het noodweer. Of het persoonlijke omstandigheden waren, weet ik niet, maar ik hield er een enigszins katerig weekend van over.

Experimenten
Sinds het vertrek van Rob Robbers als coördinator alom van het middenkader, was de aandacht voor het senior-B roeien langzaamaan verwaterd, versterkt door de komst van Korzeniowski, die talenten nogal snel opnam binnen de top: de buffer tussen middelmatigheid en top slonk sterk.
Wat doe je dan als nieuw aangestelde senior_B-subtop-'development'-coach; je verzint iets nieuws om het elan weer op te krikken en de subtop een nieuwe worst voor te houden: uitzending naar de FISU-WK (studenten?) via winst in een nieuw experiment: de Challenge Cup. De Challenge Cup, vier wedstrijdweekenden, waarvan twee met alleen boord aan boord over 2km; en twee, waarvan de Hollandia de eerste proef, met een tijdrace over 1900m en vervolgens boord aan boord over vier afstanden, 500, 1000, 1500 en 2000 meter. Zo'n nieuw experiment is natuurlijk niks mis mee als je de centen er voor krijgt om de uitgeschreven nummers te bezetten. De FISU-WK (Polen) derhalve het aas, met als complicerende factoren, de uitzending naar de Nations Cup (Denemarken) en wereldkampioenschappen (Kroatië).

Ook wilde men enkele gebleken bezwaren van het gebruikelijke wedstrijdstramien (dunne velden, oninteressante wedstrijden, niveau verschil) doorbreken. De oplossing werd ook hier gevonden in een nieuw experiment: geen klassen meer, slechts één wedstrijd per categorie (skif, vier zonder, acht) waar een open inschrijving voor gold. Aan de hand van tijdraces over 1900 meter werd bepaald wie vervolgens C-, B-, of A-finale zouden varen. Blik was er voor winnaars van alle finales.

Complicatie: Nu wilde het toeval dat beide experimenten hun doop kregen op de Hollandia. Gevolg/manco: doordat nu de groepen roeiers niet via klassen in verschillende nummers uitkwamen maar via het één klasse systeem en apart de nummers voor de Challenge Cup, bleef de situatie (in afwezigheid van de top) zoals die altijd was, grotere velden waar dat eerder ook al het geval was, zoals jongens skif, dunne velden waar dat eerder ook was, en de ploegen in vele finales verschilden nog evenzeer van niveau, zodat wedstrijden niks meer of minder spannend waren dan daarvoor.

Ergo: door de afscheiding van de ploegen voor de Challenge Cup bleven in meerdere velden dezelfde manco's bestaan, wonnen nieuwelingen nu echter A-velden omdat de subtop Challenge Cup roeide. De achten velden waren dan ook grotendeels, zoniet geheel, de eerstejaarsachten.
Met andere woorden, het is een illusie om te denken dat door een andere organisatievorm problemen, als een tekort aan wedstrijdroeiers, kan worden opgelost. Anderzijds is het lovenswaardig om nieuwe vormen van competitie te bedenken om het elan wakker te houden en wedstrijden boeiend te houden. En ook al gingen de tijdraces zaterdag redelijk gesmeerd kwa organisatie, wil dat nog niet zeggen dat daarmee het experiment geslaagd is.
Want beide experimenten, die elkaar in wezen nog tegenwerken ook, in één wedstrijdweekend tegelijkertijd uit te proberen, bleek geen nieuwe informatie op te leveren, zelfs twijfel aan het nut, en dat was toch geenszins de bedoeling van elk der experimenten.

Eerstejaarsachten
Zoals vermeld bestonden de achten races op zaterdag voornamelijk, zoal niet geheel, uit eerstejaarsachten.
Bij de vrouwen had Okeanos zich tussendoor, na het eclatant succes op de Randstad, een uitstapje veroorloofd naar een wedstrijd in Zagreb. Het succes bleef de VU-studentes echter niet steeds achtervolgen. Op de Hollandia scoorden ze weliswaar het best in de tijdrace, maar in de finale was het uiteindelijk Orca dat aan het langste eind trok, verrassend gevolg door Gyas met daarachter Okeanos en Nereus op de derde en vierde plaats.

Laga wint van Skøll

Later in de middag zou het opnieuw spannend worden bij de zware eerstejaars achten. Wie zou als sterkste ploeg uit de strijd komen? Er was geen indicatie via de tijdraces, want oh vreselijk, er waren slechts zes achten! Dat het echter wel spannend zou worden wisten we uit vorige wedstrijden, Laga (Varsity), Nereus/Skøll (Randstad), en Skøll (Randstad) hadden elk een wedstrijd gewonnen. Nereus had de betere start en kon vooreerst een kleine voorsprong nemen. Maar Laga en Skøll kwamen langszij en voorbij, waarbij Laga (met naast ex-junior Kraaieveld, ook ex-junior Verberne, en mede gecoached door oudere broer Jochem Verberne) toch weer het psychologisch canvas-voordeel had. Skøll deed menige aanval, welke echter steeds in de kiem gesmoord werd, zodat inhalen van Laga niet lukte. Laga won voor Skøll en Nereus/Skøll.

Nereus (licht) makkelijk naar winst

In het lichte veld had Nereus, ook de grote triomfator op de Randstad, het beduidend gemakkelijker. Na ruim een kilometer hadden de Amsterdammers al een bootlengte voorsprong te pakken; een gemakkelijke zege vóór het Utrechtse Orca en de tegenvallende ploegen van Saurus en Thêta. (Laten we hier even het onderwerp boeiverschil en tijden kort ter sprake brengen: Skadi won de B-finale enkele minuten eerder in een tijd die 5 seconden sneller was dan Nereus!, maar dat blijkt ook weer niet waar te zijn, aangezien de tijdwaarneming weer niet klopte).

Enkele andere krenten uit de pap
Jurrien Rom Colthoff (Triton) besloot dit keer ook maar eens de junior skif wedstrijd over te slaan en zich voor de A-skif te melden; redelijk succesvol, want hij eindigde in een prima tijd van 7.06 rond als tweede voor Ronald Backer Dirks (De Hoop). De smaakmaker van de Hollandia 1999, Frank Munneke (Aegir), ging op herhaling. Hij won de skifwedstrijd in 7.02.98. De lichte uitvoering van dit nummer was dit keer de prooi van Finn Borms (Argo). Directe concurrent van Borms, Frank Al, nam dit keer met Michiel van Eupen de honneurs waar in de dubbeltwee.
In de vrouwenskif roeide Mirjam ter Beek makkelijk naar de overwinning, terwijl Mariel Pikkemaat het blik in de lichte skif verdiende.
Waar Lucassen/Leenaers (Aegir) internationaal in Duisburg nog hekkesluiters waren, waren zij op de Hollandia de duidelijke winnaars in de lichte ongestuurde twee, voor de Nereus/Proteus combi met Verhallen/de Zwart. De zware versie werd gewonnen door het Nereus duo v.Giffen/Gooiland.

Dylan vd. Linde / Gerard van Linden
winst over 1500 meter, lichte dubbeltwee

Challenge Cup
Na de tijdraces in de ochtend, volgden voor de deelnemers aan de Challenge Cup in de middag twee te roeien afstanden, 1000 en 1500 meter. In vier nummers was de winst op beide afstanden voor dezelfde ploeg: de combi Skøll/Nereus won de lichte ongestuurde vier; de combi Okeanos/Orca won de vrouwen ongestuurde vier; en Skøll won, zoals ook eerder in het seizoen in Delft en op de Randstad regatta, de mannen gestuurde vier.
In de mannen dubbeltwee vormden Thomas Dirksmeier en Benjamin Schuuring, (Nereus/Skadi) de Nederlandse Nations Cup vertegenwoordigers in het afgelopen jaar, het betere duo.
In de twee andere dubbeltwee nummers speelden Bosbaan-omstandigheden mede een rol en kwam het tot wat merkwaardige uitslagen. In de vrouwen dubbeltwee hadden Marieke Klaren en N. Badon Gijben (Skadi/Laga) in de ochtend een duidelijk snellere tijd neer gezet dan Dorien Heyting en Suzanne Bouman (Spaarne/Aegir). De 1000-meter wonnen ze ook met duidelijk verschil, zeven seconden. Daarentegen verloren ze later de 1500-meter met een even duidelijk verschil, zeven seconden. Ook al moeten we hier de tijden ook weer met een korreltje zout nemen, als een vrouwendubbeltwee met storm mee, 9.42 over 1500-meter doet!
In de lichte mannen dubbeltwee was het ook een beetje haasje over. Met een halve seconde verschil hadden Proteus, met Ewout Brogt en Robin Vervoorn, de tijdrace beter afgewerkt dan Dylan vd. Linde en Gerard van Linden (Amstel/Skadi). Ook de 1000-meter werkten de Proteanen met twee seconden verschilk beter af. De afsluitende 1500-meter die dag werd echter een overwinning voor Linde/Linden; nu kregen Vervoorn/Brogt acht seconden klop.

Afgelasting
Zondagochtend konden op een woeste Bosbaan nog wel de tijdraces verroeid worden, die wel enigszins het beeld gaven van het uitslagenpatroon van de zaterdag. Maar voor aanvang van het middagprogramma moest toch het verstandige en noodzakelijke besluit genomen worden de wedstrijden af te gelasten vanwege het noodweer.
Met twee nieuwe, elkaar enigszins tegenwerkende, experimenten, te verroeien op een stormachtige zaterdag met redelijk boeiverschil, een enigszins discutabele tijdwaarneming af en toe, en een wedstrijdprogramma dat op zondag vanwege noodweer niet afgewerkt kon worden, bleef menigeen met een redelijk katerig achter, zelfs de winnaars van een C-finale, of zouden die het blik waardevol koesteren?

uitslagen Helaas tonen de uitslagen van alle jaren niet goed, noch in IE6, noch in Mozilla.