© Henk Schrik / 28 maart 2000 / © foto's: Henk Schrik [Head of the River, ARB, WillemIII, Amsterdam, 26 maart 2000]

Head of the River 2000 Uitslagen 11.00 uur 13.00 uur 16.00 uur

Head blijft grootste publiekstrekker
Grote, minieme, en opvallende verschillen
Alleengang nationale achten

De Boulevard in Ouderkerk

De hemel zij geprezen dat de waterstralen pas later in de middag naar beneden kwamen, zodat het grootste (Nederlandse) volksfeest der roeiers voor het grootste deel normaal afgewikkeld kon worden.
Gezien de klassementsuitslagen van de Vierkamp en die van de lange afstanden in het bijzonder, waren er echter niet veel verrassingen, dan wel 'logische' andere winnaars.
Had de nationale mannenacht afgelopen week op de kortere afstanden nog enige concurrentie, deze zondag was het natuurlijk alleen 'showdown' geblazen, evenals opnieuw de vrouwenacht, die echter opnieuw voor slagroom op het gebakje zorgde (baanrecord).
En verder was het natuurlijk weer de dag van het clubroeien, de schier oneindige hoeveelheid sporters die in achten en dubbelvieren die magische Amstel mogen afroeien of tegen de stroom in moeten roeien.
Ook de dag van de bijbehorende coaches met de meest originele teksten, en stuurtjes die de goede danwel de foute richting kozen.

Hoofddivisies
Zoals afgesproken hadden Mijnders en Zwolle voor de Head Pieta van Dishoeck, Eeke van Nes, Christine Vink en Femke Dekker ingewisseld voor Annemieke Eijgelaar, Marloes Bolman, Hadewych Jansen, en Marieke Westerhof, die nu naast Elien Meijer, Tessa Zwolle-Appeldoorn, Nelleke Penninx en Anneke Venema, de boot bemensten, alleen Carin ter Beek bleef beide weekenden nog op de kant. En opnieuw, geholpen door her en der een briesje mee, ging het gezwind de Amstel af. Een nieuwe recordtijd van 16.57.52 was het resultaat, en daarmee zorgde de vrouwenacht toch weer voor een beet slagroom op het gebakje. Overigens was het verschil met Nereus wel minder dan een week ervoor. Toen streden Skøll en Nereus nog om de tweede plaats, nu was Nereus veel sneller dan de concurrerende stadgenoten.
Hoe dan ook met 13 sterke vrouwen lijkt Mijnders sterk voor de dag te kunnen komen. Na nog wat onderlinge strijd op de Randstad moet die sterkte echt uitgetest worden op de eerste internationale ontmoeting in Duisburg, maar dan zitten we al weer half mei, en wordt het tijd de bemensing van acht en mogelijkerwijs een kandidaat ongestuurde twee, (naast ook de dubbeltwee), zoals Mijnders' ambitieuse plannen luidden, rond te krijgen, want een te lange selectiestrijd van de vrouwen is in 1996 ook niet erg goed afgelopen.

Vrouwenacht met baanrecord  |   De alleengang van mannenacht

Dat je als stuur (Proteus) moeten wijken voor een oplopend vaartuig a la, want we hebben andere voorbeelden meegemaakt dit weekend, maar om reeds de eerste bocht in de Amstel ruim te nemen omdat de nationale mannenacht nog op een lengte achterstand achter je aan komt gesneld, getuigd wel van respect, maar is wel erg genereus. Toen ook Nereus het haasje was, kon de nationale acht (in dezelfde samenstelling als het weekend ervoor), gevolgd door een horde supporters, de alleengang vervolgen. Was de Skøll/Okeanos-combinatie het weekend ervoor nog een goede derde achter de nationale acht en de boot met deels reserves, zij verkozen blik op de Head en wonnen afgetekend de tweede divisie; hun achterstand op de nationale acht op de langere afstand, nu ruim een minuut, was verhoudingsgewijs gelijk aan die van de Vierkamp.
Van het lichte front opnieuw geen bijzonderheden. Wederom presteerden de verzamelde lichte roeiers van Okeanos en Njord, als nieuwelingen ingeschreven, maar wel met de nodige roeijaren achter de rug (inclusief oud-Okeanos corrifee Theo Nieuweboer), beter dan de ploegen die in de lichte eerste divisie waren ingeschreven.

Dat stuurtjes niet altijd zo genereus zijn moesten de vrouwen in de dubbelvier ervaren. Vóór de wedstrijd hadden betrokkenen er al op gewezen dat er het nodige fout zou kunnen gaan, de vrouwendubbelvier laten starten achter de vrouwenclubachten... Het onvermijdelijke gebeurde, de lichtere vrouwen in de dubbelvier, Tonnie van Beckhoven, Esther Roth, Aukje Zuidema en Mascha vd Hum, kwamen in de grote bocht klem te zitten achter de laatste vrouwenclubachters, die van geen opzij wilden weten en dat ook luidkeels duidelijk maakten. Verbitterd en in tranen kwam het viertal uit de boot. Het kwam de twee achten op een openbare berisping te staan.
"Alleen ik schiet er niks mee op", aldus een verbitterde Mascha vd Hum, "we hebben nog zo gewaarschuwd, en nu dit. Train ik daar zo'n 8-10 keer in de week voor, terwijl zulke achten op een zonnige zondagochtend een tochtje gaan maken, en ons het leven zuur maken. Dit was onze ochtend, ons weertype, onze kans om de andere vier (Suzan Bauman, Margreet v. Herwaarden, Mariel Pikkemaat en Dorien Heijting) te verslaan". De andere vier won met 20 seconden. Hoe het anders was afgelopen zullen we nooit weten.

Proteus/Njord DB8+

Nereus-licht de betere beginnelingen acht
In twee van de drie 'beginnelingen' achten velden kregen we nieuwe winnaars te zien, bij de vrouwen en zware mannen. Nereus-licht was zowel op de Vierkamp als op de Head de betere ploeg.
Beginnelingen achten moeten we tegenwoordig wat ruimer interpreteren, omdat het geoorloofd is maximaal drie nieuwelingen aan boord te hebben. De vrouwenacht van Nereus, was op de Vierkamp klassementswinnaar, maar had een steek laten vallen op de lange afstand, dat moest rechtgezet worden. In die opzet slaagden ze echter met een banddikte niet. De combinatie Proteus/Njord met tweedejaars roeisters, nog allemaal blikloos, en vierde een week eerder, ging nu met het blik aan de haal. En oh wat een ellende voor Nereus, het verschil na vijf kilometer bedroeg slechts één tiende van een seconde.
Orca dat de eerste vijf kilometer wedstrijd in Delft had gewonnen, moest nu genoegen nemen met een vierde plaats. En Okeanos, in Delft tweede, maar tegenvallend op de Vierkamp, revancheerde zich nu met een derde plaats.

Gyas, zware beginnelingen 8+

Van het toch redelijk gehandicapte Nereus (onvolledige acht) kon bij de zware beginnelingen geen wonderen verwacht worden. Zou Skøll derhalve alle voorjaarwedstrijden op haar naam brengen? Niet dus, op het eind haperde de machine blijkbaar teveel om de acht kilometer winnend af te sluiten. Er kwam een nieuwe verrassende winnaar. Gyas, inclusief ex-sculler Maarten de Witt aan boord die blijkbaar de boordriem weer heeft opgepakt, had zich tot nu toe nog niet in wedstrijden laten zien. Hoewel Skøll, gezien de tussentijden, halverwege nog ruim voor lag op Gyas, verspeelde het klaarblijkelijk vele kostbare seconden in de tweede helft, resulterend in winst voor Gyas, op 2.5 seconden gevolgd door Skøll, met daarachter Nereus, en Triton; dat na een stabiele derde plek op de Vierkamp, nu vierde werd.

Nereus, lichte beginnelingen acht

In het bericht over de Vierkamp had ik al aangegeven dat naast Nereus en Thêta, ook met Saurus als mogelijke kanshebber voor de overwinning in het lichte achten rekening gehouden moest worden. Saurus had ook enkele nieuwelingen van afgelopen jaar in de boot gezet en had er een goed lopende machine van gemaakt (zie ook de lange afstanden op de Vierkamp). Het ging uiteindelijk dan ook tussen Saurus en de snelle lichte Nereïden. Was de marge op vijf kilometer van de Vierkamp al klein geweest, na acht kilometer racen bedroeg de winstmarge van Nereus minder dan één seconde. Drie dik buitenom gaan bij de Rozendoordbrug had de stuur van Nereus derhalve bijna de overwinning gekost. Thêta, winnaar in Delft en op de Vierkamp tweede, werd nu vierde, maar kreeg een gevoelige klap, want de achterstand bedroeg dit keer (even achter Euros als derder) ruim veertig seconden.
Derhalve was Nereus-licht deze weekenden de betere ploeg, want ook beide weekenden waren de tijden sneller dan die van de zware achten. Voor het verschil op de Head ontbreekt mij echter elke redelijke verklaring (zie tussentijden en eindtijden). Wie het ècht weet mag het zeggen.

De Hoop, jonge veteranen

RIC-veteranen vechten verbeten voor totale winst
De vijf kilometer op de Vierkamp was hun inderdaad een beetje ontglipt, de veteranen van RIC. De jongere veteranen van De Hoop, met onder andere ex-Nereîden als Frommé, Veenemans, de Bruin, Wolvius, hadden RIC verschalkt met de snelste vijf kilometertijd. "Je hebt het klassement al gewonnen en dan wil je ook wel de vijf kilometer winnen, maar je staat toch niet meer zo op scherp", aldus Frank Termeulen. Met de Head was dat anders en tijdens de wedstrijd van de gezichten af te lezen; Termeulen geselde zijn mederoeiers achter zich. Niet alleen won RIC de eigen divisie met ruim verschil van De Laak, maar ook de winnaar van de jongste divisie, inderdaad De Hoop, kwam nog ruim 3.5 seconden tekort op RIC. De Hoop revancheerde zich wel voor de klassementsnederlaag tegen De Amstel, maar dat lag in de lijn der verwachting gezien de afstandsresultaten van de Vierkamp.

De inschrijvingsnummers van de veteranen 43 van De Hoop bij de Vierkamp, waren verwarrend, en hadden me even op een dwaalspoor gebracht, maar vrouwenbondscoach Mijnders cs. met onder andere Luijnenburg, Boeschoten, de Geus, Maarleveld hadden tijdens de Vierkamp natuurlijk goed gepresteerd; De Hoop werd ruimschoots winnaar voor de naaste concurrenten van Breda/Poseidon/Leythe.
Op de Head waren de Amsterdammers echter niet opgewassen tegen de gasten uit het Duitse Honnef, die nog om 20 seconden sneller waren.

Bij de vrouwenveteranen geen veranderingen. De WillemIII/Rijnland/Hoop-combi won natuurlijk wederom met een straatlengte. Ditmaal werd echter niet Beatrix tweede, maar waren de vrouwen van het Utrechtse Viking uit hun slof geschoten, en werden nipt tweede voor de Eindhovenaren.
In de dubbelvier hadden de vrouwen van De Laak op de Vierkamp een steekje laten vallen, maar ze gaven de schuld toch voor een deel aan de boot, want hun ideale boot hadden ze op de lange afstand aan de jeugd moeten afstaan (zelfde blok). Want zo constateerden ze trots na afloop van de Head dat ze nu toch weer ruim tot zeer ruim van de overige ploegen hadden gewonnen; de Hunze werd tweede. RIC, de winnaressen van de B-divisie, belegde in het geheel de tweede plaats op vijf seconden van De Laak.

Willem III, junioren16_4x

Junioren
De acht sterkere westjunioren zaten in één boot, en daarmee was eigenlijk alles gezegd. Op de Vierkamp wonnen ze wel de langere afstanden van de Dortmunders, mede omdat het stuurtje van de Duitsers de Amstel helemaal niet begreep, het klassement was toen voor de Duitsers. Op de Head was er verder geen noemenswaardige tegenstand voor deze westmix.
N.B. De junioren hadden zelf iets meer research gedaan en wilden er nog wel op wijzen dat met een negende totaaltijd, zij ook de snelste tijd ooit (26.18.97) hadden gevaren sinds de afstand voor juniorenachten acht kilometer is. Waarvan acte!
Met diezelfde boot als de vrouwendubbelvier veteranen hadden de jongsten van De Laak een week geleden ook het klassement gewonnen. De lokale mathadoren van WIII/De Where, individueel niet zo sterk, persten er toen zondags verrassenderwijs de snelste vijf kilometer tijd uit. En ook tijdens de Head bleek dit collectief van Tom vd Horst, Camiel v. Hoorn, Stefan vd Schootbrugge, Jannes vd. Ven, goed voor ruime winstmarge van zestien seconden op het Spaarne met daarachter De Laak.
Bij de meisjes zegevierden beide weekenden Beugelsdijk / Dirksmeier / de Jong / en Langeslag (Leythe/Daventria) in deze jongste juniorcategorie.

Clubbers
Het clubroeien op de Head groeit uit tot onvoorstelbare aantallen. De vier categorieën maken bijna tweevijfde deel uit van het hele evenement. Dit keer 49 mannen clubachten, 48 mannen clubdubbelvieren, 34 vrouwen clubachten, en 40 vrouwenclubdubbelvieren.
Bij de vrouwen won WillemIII het klassement op de Driekamp voor Skøll en De Hoop. Op de Head bleek opeens De Hoop, niet de sterkste op de lange afstand een week daarvoor, nu wel de snelste te zijn, zelfs met een marge van elf seconden voor WillemIII.
De Nederlandse mannen clubbers hadden op de Driekamp geen kans tegen twee buitenlandse gastploegen. Nu met de Head scoorden twee Skøll ploegen (5 en 6 tijdens de Driekamp) het beste met Orca kort daarachter. Liberalere clubregels laten meer 'geoefenden' toe, derhalve moeten ze bij Skøll zelf maar uitmaken wat nu eigenlijk (5 seconden verschil) de beste clubploeg van de vereniging was/is.

De clubdubbelvieren krijgen bij de Vier=Driekamp organisatie nog geen voet aan de grond. Maar een week later bij de head regent het dubbelvieren.... De uitslag bij de mannen was heel duidelijk. De Hunze, met onder andere oud licht skiffeur Maarten Imelman, werd onbetwist winnaar voor DDS, verschil niet minder dan achtendertig seconden, en wat daarna kwam......
Bij de vrouwen waren de marges veel kleiner. De eerste zes aankomenden finishten nog binnen een minuut. Orca won voor twee praktisch gelijk eindigende ploegen van Proteus.

Toch is het niet altijd even jofel met het clubroeien, soms ontsierd door het aan de laars lappen van regels ten aanzien van het clubroeien. Dit maal door onbehoorlijk gedrag van de vrouwenclubachten van Ossa en Roosendaalse wat hun op een openbare berisping kwam te staan.

Varia
Zoals gewoonlijk was het natuurlijk weer poepie druk in Ouderkerk, de wandelboulevard bij uitstek voor aanvang van ochtend en namiddag wedstrijd, waar koffie en broodjes, en vooral de friteskraam, gretig aftrek vonden; alle ploegen hun boot uit de weide haalden voor de tewaterlating.
En dan waren er nog weer vele stuurlieden die dachten dat inhalen zo snel ging voor de volgende bocht, dat je dat wel even buitenom kon doen. Voor een volgende keer weten ze beter...
Ze slaakten natuurlijk ook weer allerlei kretologie. Zo had Martijntje Quik, de stuurvrouw van de nationale vrouwenacht, het al voortdurend over moordaanslagen..., wie ze daarmee bedoelde weet ik niet, maar het klonk zeer dreigend ..."Kill 1, kill 2, kill 3 !!!".
Sommige coaches waren de peptalk, die veelal voor aanvang van de wedstrijd gehouden wordt, vergeten, dus, klonk het tijdens de race, 'ja jullie zijn groot en sterk, ze zijn allemaal bang voor jullie', ja jullie komen dichterbij, jullie kunnen hun adem al ruiken ......". De ploeg haalde inderdaad een andere ploeg in, maar bleef op een elfde plaats in de eindrangschikking steken. En zo is er natuurlijk ook het na-gesprek, de analyse hoe de wedstrijd ervaren is door ploeg, stuur en coaches.

De Jordaankruiser verdwaald

En wat gebeurde er onderweg? Zowaar er was nog weer een Jordaankruiser ontsnapt aan het oog van politie en ongezien in de wedstrijdbaan terecht gekomen. En in plaats van stilliggen kreeg de stuurman het idee om dwars tegen de wedstrijd in te varen, slechts op het laatste moment werd een aanvaring voorkomen, en kon de betreffende persoon aan het verstand gebracht worden buiten de wedstrijdroute stil te blijven liggen.
Van ernstiger aard, was het ongeluk tijdens de lunchwedstrijd stroomopwaarts. Een fietsende vrouwelijke supporter lette niet goed op waar ze fietste en reed in volle vaart tegen een paaltje midden op het fietspad; werd gecatapulteerd en smakte tegen het asfalt. Laten we hopen dat de kwetsuren van tijdelijke aard zijn. Niet genoeg kan erop gewezen worden dat er overal obstakels langs de route zijn, eigen en andermans veiligheid belangrijker zijn dan het 'wedstrijdje' dat voorbijkomt en gevolgd moet worden.
En als dan de wedstrijd voorbij is leunen de wedstrijdcommissarissen en juryleden nog even gezamenlijk achterover met een pilsje of een neutje, alvorens die rij bekers voor een jaar weg te geven aan weer een andere vereniging.
Bij de organiserenden lijkt het besef gekomen dat een nog groter draaiboek nodig is om dit gigantisch spektakel in goede banen te leiden, maar (ter illustratie) een voortdurende lange rij wachtenden voor één WC bij WIII bijvoorbeeld is nog steeds erg schrijnend.

Uitslagen
Uitslagen
11.00 uur
13.00 uur
16.00 uur

De ARB presenteert, eenvoudig en efficiënt, de uitslagen van de Head of the River. Voor het eerst is een poging gedaan de tussenstand, na vier kilometer, op te nemen. In de presentatie van één van de kolommen in het namiddagblok ontbreekt nog een cijferkolom, maar dat komt in de toekomst vast wel goed mogen we aannemen.