HENK SCHRIK | 2000 | HEINEKEN ROEIVIERKAMP

De
Heineken roei-vierkamp
2000
[De uitslagen]

Nationale vrouwenacht maakt meeste indruk
Reserves mannenacht organiseren concurrentie
Nereus en Skøll voorop met eerstejaars

Genieten van de eerste lentestralen

Aan de strak en goed georganiseerde Vierkamp deden dit jaar ook de keurtroepen van de bond, zowel de mannenacht als de vrouwenacht, op volle oorlogssterkte mee. Na een onstuimige zaterdag volgde een veel rustiger en met een lentezonnetje getooide zondag. Beide dagen maakte de vrouwenacht de meeste indruk, gepaard gaande met twee baanrecords op de kortere afstanden. En dank zij de reserves zagen we ook nog enige wedstrijdsfeer bij de mannen.
Na de eerste schermutselingen van de eerstejaarsachten in het stormachtige en koude Delft was het natuurlijk even afwachten of de daar geresulteerde uitslagen een goed beeld hadden gegeven van de krachtsverhoudingen in die velden.
Voor veteranen en clubachten is de eerste dag van hun driekamp wedstrijdweekend van levensbelang; eindigend bij de eerste twaalf wordt nog beloond met een extra race op zondag, anders is het einde verhaal na één dag roeien.
Chef Kris Korzeniowski is nou niet bepaald de meeste fervente aanhanger van de Vierkamp en de Head of the River. Daarom gebeurt het ook niet elk jaar dat de keurtroepen als zodanig meedoen, maar dit keer mocht het weer. Roeierswensen, sponsorbelangen, en de wens van fans om de vlaggenschepen in het begin van het Olympische seizoen op de thuishaven aan de slag te zien werden vervuld. De chef zelf stond zelfs belangstellend langs de rivier het spektakel te volgen. En zo kreeg ook meteen vrouwen-coach René Mijnders gelegenheid plaats te nemen in zijn eigen veteranenploeg (winnaars veteranen 43).

Vrouwenacht zonder concurrentie | Mannenacht in achtervolging, 5000 meter

Georganiseerde concurrentie geeft kleur aan wedstrijd
Het Willem-III duo Klinge/vDongen had nog een acht samengesteld om de nationale mannenacht in huidige samenstelling, met Middag, vdNoort, Kind, Eggenkamp, vdZwan, Derksen, Heeringa, Rienks, enige concurrentie te bieden, en in de eerste divisie voor een wedstrijd te zorgen. Natuurlijk kwam deze halve reserve/en/instapacht (inclusief een superlichtgewicht), tekort, hetgeen vanzelfsprekend op de lange afstanden tot uiting kwam. En hoewel de georganiseerde concurrentie niet geheel tevreden was met de 750meter, waren de verschillen op de korte afstanden duidelijk minder, op de 250meter zelfs miniem. De nationale mannenacht kwam er derhalve ook niet toe om één van de scherpe baanrecords aan te scherpen. Wel zagen we een leuke wedstrijd op die afstanden, evenals de inhaalrace op de afsluitende vijf kilometer. De Skøll/Okeanos combinatie werd op respectabele afstand derde.
Tja, die georganiseerde concurrentie was er bij de vrouwenachten niet. Daarom was er in de eerste divisie van een wedstrijd tussen de nationale vrouwenacht, dit keer met Vink, Dekker, Penninx, vDishoeck, vNes, Zwolle-Appeldoorn, Venema, Meijer, en de overige ploegen ook geen sprake; kort gezegd, geen fuck aan. Maar de nationale acht deed op een andere wijze van zich spreken door twee, de kortere, van de vier baanrecords aan te scherpen. De aanvankelijk geregistreerde aanscherping van het record op de vijf kilometer (met tegenwind!) berustte op een archieffout van bijgehouden records..... Aangezien ook nog enkele sterke vrouwen als Westerhof, Jansen, Eijgelaar, Bolman en ter Beek in de wachtkamer zitten lijkt er een sterke selectiebasis te zijn voor een acht met redelijke perspectieven. Daarbij is de discussie of uiteindelijk van Dishoeck en van Nes deel uit zullen maken van de acht voorlopig nog niet afgerond.
Nereus, met onder andere Bolman, Ruwe, Grieken en Steinhauser, Skøll met onder meer ergometer kampioene Dekkers, en een combi acht vochten ver achter de nationale vrouwenacht een onderlinge strijd uit. Nereus werd tweede, Skøll werd derde, omdat het de 750meter verprutste.

Grasshoppers, Luzern, winnaars 2e divisie

Andere hoofddivisies: geen nieuws
Lichten coach Robbert Jonkman was met zijn vier haaienvinnetjes en reserves thuis gebleven (een sterke combi met de zware reserves tegen de nationale acht zou vanwege verschil in stijl etc. wel niet echt realiseerbaar zijn geweest, bovendien bereidt Jonkman zich graag goed voor; geen groot liefhebber van 'instappen').
Daarachter bleek de soep dun, want in de lichte divisie was de Thêta/Nereus combinatie de winnende van slechts twee ploegen. Maar hun puntentotaal was niet laag genoeg om de snelste lichte acht te zijn, aangezien de Okeanos/Njord combinatie, gestart als lichte nieuwelingen, nog drietiende punt lager scoorde.
Nog iets beter scoorden 'natuurlijk' de meeste deelnemende ploegen in de zware tweede divisie. In deze divisie had voormalig Nederlands junioren/vrouwen bondscoach Andreas Leichtfuss zich met onder andere de Grasshoppers uit Zürich gemeld. Deze ploeg moest zaterdag wellicht nog even wennen, maar was zondag ongenaakbaar voor de Nederlandse ploegen, die het duidelijk moesten afleggen tegen de Zwitsers.

RIC, beste veteranen klassementsploeg

Veteranen: werkelijk en virtueel gevecht
Eens vierde de mannenacht van RIC overwinningen op Heineken en Head in de eerste divisie, maar die tijd is definitief voorbij. Mark Emke blijft nog steeds volharden zijn jonge clubgenoten voor te gaan in de wedstrijddivisies (dit keer 5e in 2e divisie). De andere RICcianen spelen sindsdien meestal de hoofdrol in het veteranenveld, zo ook dit jaar, hoewel ook hier een lichte kentering is ingezet.
De ploegen van De Amstel en De Hoop, de laatste met veel oud-Nereus, maakten de dienst uit in de jongste veteranencategorie; De Amstel won nipt het klassement vóór De Hoop. RIC en De Laak zijn inmiddels verhuisd naar het iets oudere veld, waar RIC veruit de betere ploeg was, althans de eerste dag, en in het totaalklassement, met concurrent De Laak. Meer nog vocht RIC een virtuele strijd uit met De Amstel en De Hoop in het jongste veteranen veld. Ook die strijd viel nog ruim in het voordeel van RIC uit, dat daarmee de beste veteranenploeg werd. Alleen, de vijf kilometer leverde een probleem op. Zondags slaagde RIC er maar niet in het gat naar De Laak te dichten, en dat betekende geen totale winst. En bovenal, de jongere Hoop-acht bleek op deze afstand de snelste van alle veteranen te zijn. Voor de Head een boeiende 'virtuele' strijd in het vooruitzicht.

Ex-internationals bij Willem III

Wat betreft de vrouwenveteranen was RIC reeds een paar jaar geleden overgestapt van boordroeien naar scullen, als gevolg van de dominantie door de ex-internationals die zich bij WillemIII verzamelden. Maar in het scullen werd dit weekend de dienst uitgemaakt door De Laak en De Hunze. Ook al had De Laak een 'off-day' op zondag, de voorsprong van zaterdag was zo groot dat de overwinning hun niet meer kon ontgaan.
Dominant in het boordroeien dus opnieuw de bij WIII verzamelde ex-internationals (WIII/Rijnland/Hoop-combi), waarvoor de keus duidelijk is, omdat ze in de vrouwen-A divisie niks te zoeken hebben. "Het wachten is nog es op een tweede snelle veteranenacht", aldus de veterane der veteranen Jos (Robbers)-Compaan. Desalniettemin sneu voor de overige ploegen die het blik bij voorbaat aan hun neus voorbij zagen en zien gaan.

Nereus lichte beginnelingen, sterk/constant

Lichte beginnelingen Nereus meest constante ploeg
De Nereïden hadden in Delft verstek laten gaan. Zouden ze nu, voor eigen huis, toeslaan? Gedeeltelijk wel dus, want de overwinning in twee van de drie eerstejaarsklassementen ging, hoewel niet met overmacht, inderdaad naar Nereus. De lichte beginnelingen van Nereus vielen daarbij op als de meest constante ploeg van alle eerstejaarsachten; weliswaar niet met vier gewonnen afstanden, maar opvallend genoeg wel de snelste eerstejaarsacht op de vijf kilometer, nog voor de zware Skøllies. De sprint in de lichte klasse was voor de Thêtanen. De Eindhovenaren, met deels al enige geoefende roeiers, hadden immers in Delft gewonnen. Op de vierkamp verloren ze echter drie seconden op Nereus op de 750meter, waardoor de Nereus overwinning een feit was, de toeristische route van Thêta, ofwel een wijde bocht meer of minder deed uiteindelijk niet meer ter zake, en de meegebrachtte beschermheilige St. Robin kon daar ook niets meer aan doen. De lichte Skøllies, tweede in Delft, werden nu derde. Naast Nereus en Thêta is Saurus (tweemaal tweede op de langere afstanden) nog een mogelijke kanshebber op de Head (helaas alle drie niet in elkaars nabijheid startend). De onopvallende achtste plaats van Saurus tijdens de vierkamp was namelijk geheel te wijten aan hun verprutste 250meter.

Skøll beginnelingen, met 4 afstandsoverwinningen

In het veld der zware beginnelingen ging de zegereeks van Skøll verder met vier afstandsoverwinningen op de Vierkamp. Na hun eclatante droogroeioverwinning in het begin van de winter, en de eerste wateroverwinning jongstleden in Delft, namen ze de eerste dag van de vierkamp al een grote voorsprong op de rest van het veld. De 750meter onderstreepte nog eens het verschil. Toch liet de vijf kilometer te wensen over, het 'swingt' niet zo luidden de commentaren na afloop. Het duurvermogen bracht hun op deze afstand (na verlies in het begin) uiteindelijk nog de afstandszege, één tel voor Nereus. Nereus, dat als onvolledige ploeg, deze dag als noodgreep hun coach' ploeggenoot Dirk Lippits in de boot hadden opgenomen, aangezien de Skøllies, de uitleen die zij aan Nereus op zaterdag hadden gedaan, moesten intrekken vanwege een blessure in eigen gelederen. Skøll dus met overmacht klassementswinnaar, inclusief vier afstandsoverwinningen, maar toch; de lichten van Nereus en Saurus waren sneller op de vijf kilometer. Iets om op de Head recht te zetten (Skøll en Nereus direct achter elkaar startend). Triton, ook droogroeiend in december op de derde plaats, was ook dit weekend een constante derde.

Nereus, klassementswinnaar

Ook de vrouwenachten hadden hun betere en slechtere dag/afstand. Nereus, dat stilistisch het beste eerstejaars roeien liet zien, nam na de eerste dag dan ook ruim de leiding in het klassement. Orca, dat in Delft ruim had gewonnen, begon met een zeer matige dag omdat het nogal wat tijd op de sprint liet liggen. Een plaatswisseling op de tweede dag bleek effect te sorteren; het resulteerde in de afstandszege op de 750meter, en een tweede plaats op de vijf kilometer nipt achter de Orca/Euros combi. En Nereus? De verlengde sprint waren ze wederom goed doorgekomen zodat met een riante voorsprong aan de afsluitende vijf kilometer begonnen kon worden. Maar ondanks opnieuw vertoon van correcte stijl, kwam er dit keer onvoldoende snelheid uit. Halverwege koers nabij de Rozenoordbrug had Nereus al een klein verlies moeten incasseren; het was duidelijk, de vijf kilometer zou geen winst opleveren. Desondanks werd de ploeg met slechts één afstandsoverwinning toch zeer ruim klassementswinnaar. Thêta, dat de sprint had gewonnen, moest veel toegeven op de langere afstanden en zakte naar een zevende plaats. Orca sloot het weekend positief af met een derde plek. Asopos, droogroeiend nog winnaars in december, werden roemloos twaalfde. Voor de Head lijkt een confrontatie Nereus - Orca (helaas niet in elkaars nabijheid startend) meest waarschijnlijk.
Varia
Naast het groeiende regiment veteranen, doen sinds 20 jaar ook de clubachten in steeds grotere getale van zich spreken; met 29 (vrouwen) en 28 (mannen) ploegen ook op de Vierkamp de grootste divisies. Voor de beheersbaarheid van de wedstrijd besloot de organisatie enkele jaren geleden echter dit aantal op de tweede dag te beperken tot de twaalf best geklasseerden (eveneens bij de veteranen divisies). Voor de lager geklasseerden is het na één dag over en uit.

Willem III, vrouwen clubacht

Dat gold bij de vrouwen niet voor de WIII-ploeg, met daarin een groot deel oud-Skøllies, die na de eerste dag met twee afstandsoverwinningen fier bovenaan stond. Ook zij hadden op de afsluitende vijf kilometer echter een duidelijk slechtere dag ten opzichte van de Skøllies van dit moment, die de afstand wonnen. WillemIII werd overtuigend klassementswinnaar.
In het mannenveld bleken de verhoudingen wat scheef te liggen. De Nederlandse clubachten waren bij lange na niet opgewassen tegenover twee ook in dit veld startende buitenlandse ploegen, met het Belgische club Gent als winnaar voor het Duitse Amicitia. Ver daarachter was Nautilus best of the rest met een derde plaats.
Een ander opvallende grote divisie vormde de jongens 16 dubbelvieren met niet minder dan 11 boten. Hier werd de aanwezige buitenlandse concurrentie wel verslagen door De Laak en Willem III. De jongens van Willem III hadden een slechte zaterdag, konden niet met de golven overweg. Zondag herstelden ze zich knap met een eerste plaats op de vijf kilometer, maar de eindoverwinning was duidelijk voor het sterkere De Laak.

Vidar/Orca/Skøll/Okeanos-combi
mannen dubbelvier

Naast twee vrouwendubbelvieren, met winst voor Hum/Roth/Beckhoven/Zuidema dankzij hun betere korte afstanden, kwamen zelfs vijf mannendubbelvieren op de vierkamp aan de start. Lucas Melis (Vidar), Bas Diepenbroek (Orca), Daniel Haveman (Skøll), en Koen vd. Kooy (Okeanos, van boord naar scull dit jaar) hadden zich tezamen in de boot gezet en wonnen met overmacht alle vier afstanden.
Voor zover met het blote oog te zien, opnieuw een goed georganiseerd toernooi, dat ondanks een strak tijdschema (toeschouwers (hoeven/kunnen) zich tussendoor niet (te) vervelen zoals bij Hel en Winterwedstrijden), zonder noemenswaardige incidenten of vertragingen verliep. Het leek erop alsof zelfs moeite gedaan was om alle voornamen van deelnemers zo volledig mogelijk te vermelden, zeer lovenswaardig. De vermelding van een fout baanrecord was daarentegen een redelijke blunder. En, een 'moderne' site waar mensen radeloos van werden om een uitslag of tussenstand te printen...., nee dat was geen dienstverlening aan de gemiddelde gebruiker, die simpel een paar staatjes wil printen.
Gelukkig was er na afloop nog een simpel staatje van zes bladzijden met uitslagen te fabriceren.
Uitslagen.

Laatst gewijzigd: