© Henk Schrik / 2000 / © pictures: Henk Schrik [Wedau Regatta, 13/14 mei 2000, Duisburg, Duitsland]

Wedau Regatta 13/14 mei 2000 Duisburg, Duitsland uitslagen

'Vormbehoud' een magisch woord
Nederlandse grootboten scoorden best
Ook Wedau-regatta naar de haaien?

Onbesliste achtenrace: 2x 5.32.25

16 mei 2000
Voor de Nederlandse equipe was er eigenlijk maar één woord dat op de Wedau-regatta een rol speelde: 'vormbehoud'. En hoewel de Wedau-regatta zichtbaar gedevalueerd was, kon van vormbehoud gesproken worden omdat er winst was voor de achten, tweede en derde plaatsen voor de andere Olympische boten. Daarnaast werd er ook door enkele andere Nederlandse ploegen (bv. mannen skif, lichte twee-zonder) goed tot uitstekend gescoord.

Op zich was vormbehoud op de Wedau-regatta niet zo moeilijk, aangezien de voorafgestelde norm nogal ruim was zodat er gemakkelijk aan voldaan kon worden. Maar mede door de eigen hoge eisen die de Nederlandse equipe zich oplegde was de druk om goed te presteren hoog. Daarom gold voor menige ploeg het devies, direct goed scoren de eerste dag. Met topnoteringen was er dus inderdaad sprake van vormbehoud.
De Wedau-regatta was gedevalueerd, zeker als we een vergelijking trekken met het Olympische jaar 1996, toen bijvoorbeeld landen als Rusland, USA, Canada, en Roemenië op volle oorlogssterkte aanwezig waren, nu slechts met tweede garnituur of geheel niet. Die devaluatie is mede het gevolg van de poging tot commercialisering door de FISA, die volgend jaar zelfs het aantal Wereldbeker wedstrijden wil uitbreiden tot vier, waarvan Duisburg/Essen last van zullen ondervinden, tenzij Duisburg als WB-plaats wordt verkozen. De internationale wedstrijd van Keulen heeft dit jaar al het loodje gelegd, daarvoor in de plaats mochten de Keulenaren dit jaar de 'Duitse Randstad regatta' organiseren, welke anders altijd vroeg in het sezioen in Duisburg wordt gehouden.
Het zijn dus niet zozeer de pakken van de Nederlandse ongestuurde vier lichtgewichten (experiment ten einde werd vermeld) dat de Duisburg-organisatie kans loopt naar de haaien te gaan. Ook de Duisburg organisatie zelf helpt mee aan prestigeverlies, dat mag geconcludeerd worden uit het feit dat men, ondanks het gewicht dat men hecht aan Olympische nummers, de lichte dubbels op zaterdag drie keer over de baan joeg. Nog teveel ploegen gedroegen zich slaafs en voldeden aan die drie keer opdraven; het voorkwam dat die finales op zondag een farce werden, maar de organisatie had verdiend hier af te gaan als een gieter.

Grootboten: achten
De Nederlandse achten scoorden het best; zowel de vrouwenacht als de mannenacht (2e dag gedeeld) wonnen beide dagen. Nu was in het vrouwenveld natuurlijk schraalhans keukenmeester, want beide dagen kwamen slechts enkele boten aan de start. De graadmeter van alles, de Roemeense vrouwen, waren niet aanwezig. De Nederlandse vrouwenacht kon beide dagen gemakkelijk van de de laatste jaren niet erg imponerende Duitse en Britse acht winnen, zaterdag met naast het sinds de Randstad Regatta vaste zestal ook Vink/Jansen, zondags ingeruild voor v.Dishoeck/v.Nes. Het verschil? De lichte twijfel of de dubbelstart na een niet enerverende derde plek van het scullersduo op zaterdag de juiste weg is.

Ook bij de mannenachten was de soep dun, want Rusland, Polen, Groot-Brittannië betekende in dit geval niets anders dan senior-B ploegen; geen Russen, Britten, Amerikanen, Canadezen, Roemenen op volle oorlogssterkte aanwezig. Desalniettemin werd het beide dagen een boeiend duel tussen Duitsland en Nederland. De eerste dag zegevierde de Nederlandse acht, na voor en achter gelegen te hebben. Op de finish werd 0.01 seconde verschil ten gunste van de Nederlanders gemeten. Zondag hadden de Duitsers tot grote tevredenheid van de commentatoren een betere eerste kilometer, waarna de Nederlandse acht langszij kwam. In de laatste honderden meters verschilde de voorsprong per haal; wie zou beter uitkomen op de finish? Durfde men het niet aan Nederland wederom zonder waarneembaar verschil te laten winnen? De speaker had het over een wensbare uitkomst... Het compromis, of was het sportverbroedering, was: beide ploegen kregen 5.32.25 als tijd. Een vrij uniek feit was daar, aangezien het niet vaak voorkomt dat de strijd tussen twee achten na twee kilomter in een 'dead heat' eindigt (zou iemand die foto nog eens tonen?, puur als curiositeit!).

Duitse dubbelvier wint twee keer

Grootboten: vieren
De helft van acht is vier en daar gingen er drie vanuit Nederland over het water; de dubbelvier mannen, de lichte ongestuurde vier en een zware ongestuurde vier (zondag).
De dubbelvier was één van de sterkst bezette velden van het toernooi, met o.a. Duitsland, Oekraïne, Zwitserland en Nederland als wk-finalisten van het afgelopen jaar. Het Nederlands kwartet presteerde daarin uitstekend. Zaterdag was het verschil met de Duitse wereldkampioenen nog drie seconden. Zondag was het verschil tijdens de race miniem, streden beide boten boord aan boord, maar de overwinning was uiteindelijk opnieuw voor de Duitsers, al was het verschil dit keer slechts een halve seconde, een uitstekende prestatie. Dat beide dagen nog niet tot winst tegen de Duitsers heeft geleid mag de pret niet drukken, er zijn nog een aantal ontmoetingen te gaan. De Zwitsers eindigden beide dagen op enkele seconden achter de Nederlanders met de Oekraïne als vierde.

Lichte Fransen snelste vier in Duisburg

De lichte ongestuurde vier had beide dagen weer voornamelijk met één concurrent te maken, de Fransen, de bronzen medaillisten van afgelopen jaar. De Deense lichtgewicht wereldkampioenen kozen beide dagen voor het zware veld. En zo werd het beide dagen voor de Twentenaren een duel met de Fransen. De eerste dag, in haaievinnenpak, moesten de Nederlanders bijna drie seconden inleveren. De Fransen hadden ook nog net iets beter gescoord dan de Denen die een half uur later de zware vier wonnen met als tweede de zware Franse vier.
Zondags, niet in bijzondere outfit, was de situatie vrijwel eender, behalve dat de Nederlanders nu eerst het initiatief konden nemen, echter in de tweede kilometer moesten prijsgeven. Ruim drie seconden was nu de achterstand (5.53.07 om 5.56.45). De Denen waren opnieuw een half uur later langzamer, maar werden ditmaal verslagen door de zware Franse vier, welke echter opnieuw achterbleef bij de lichte Fransen en lichte Nederlanders, daarbij aangetekend dat er af en toe enig verschil was in sterkte van de meewind.
Over zware vieren gesproken. De lichte Denen deelden dus in het zware veld de overwinning met de Fransen. De Duitsers zijn nog teveel met de ongestuurde twee bezig, zodat een mogelijk sterkste ongestuurde vier nog even op zich laat wachten. Zondags waren ook de Nederlanders van de partij. Het viertal dat ook op de Randstad Regatta aan de start kwam, v.Dongen / Klinge / Fontein / Kind, testten ook in Duisburg deze combinatie uit. 's Morgens hadden ze zich fraai als eerste in hun heat in de finale geroeid. Als nieuwe ploeg in de vier, leverden ze in de finale een prima wedstrijd af achter de Fransen, Denen en Slovenen. Of deze combinatie meer perspectieven biedt richting kwalificatiewedstrijden in Luzern, dan een voortgezette poging van v.Dongen/Klinge in de ongestuurde twee, ervan uitgaande dat ook verder aan de acht niet gesleuteld wordt, zal onderdeel van beraad zijn na Duisburg.

Tweemin en tweemaal
In het tweeënveld waren in zes nummers Nederlandse boten vertegenwoordigd. Ongestuurde tweeën vrouwen, lichte en zware mannen; dubbeltweeën lichte vrouwen en mannen, en vrouwen open klasse.
In de ongestuurde twee vrouwen waren wel enkele wk-deelnemers present, geen finalisten. De Duitsers kwamen met een nieuw sterk duo Wech/Barth. Zaterdags moesten Femke Dekker/ Loes Bolman veel seconden prijsgeven met een vijfde plaats. Zondags werd het een vierde plek; toen had ook het senior-B duo Abbie Steinhauser/Marijhe v.Grieken de finale gehaald en sloot die finale af met een zesde plek.

Slimme vossen Andrieux/Rolland (FRA)

Stephan van Dongen en Jos Klinge verdeelden de aandacht in het weekend. Zaterdags werd in de ongestuurde twee gestart. In hun heat wisten ze zelfs de 'rotten' in het vak, de Fransen Andrieux/Rolland, buiten de finale te houden. Zelf moesten ze in de finale echter genoegen nemen met een zesde plek, ofschoon de afstand tussen tweede en zesde niet meer dan drieënhalve seconde bedroeg. Zoals eerder vermeld, dit resultaat en het resultaat in de vier, zullen dus door de mannen gewogen moeten worden.
Herzog/Landvoigt, één van de Duitse duo's die de ongestuurde twee ambiëren, wonnen toen overtuigend. Ook zondag leek dit duo de overwinning niet te kunnen ontgaan voor hun directe concurrenten voor deze bootplaatsen (Kirchhoff/Kleinschmidt), maar ze hadden buiten die slimme Fransen Andrieux/Rolland gerekend die de nodige seconden goedmaakten in de laatste honderden meters en alsnog de winst grepen.
In de lichte ongestuurde twee kwamen vier Nederlandse boten aan de start. Hier ontbrak weer de nodige concurrentie om als graadmeter te dienen. Het Nederlandse duo Karel Dormans en Joeri de Groot, de reserveroeiers van de lichte ongestuurde vier kreeg de eerste dag nog redelijke concurrentie van een Duits duo, en kon een respectabele tijd varen. De gebroeders Hilckman moesten toen met een vijfde plaats genoegen nemen. Zondags moesten Dormans/deGroot het karwei alléén opknappen. Vele lengtes voorsprong roeiden zij eruit, alsof ze door de duivel nagezeten werden, want de tijd dat was het enige waar ze nog voor hoefden te roeien. Tweemaal winst dus voor het Nederlandse reserve duo. Lucassen/Leenaers (Aegir) die ditmaal de finale haalden, kwamen afgeslagen als laatste binnen.

Boron/Thieme (GER) na hun trainingspartij

Overmacht, dat is wat het Duitse dubbeltwee duo Kathrin Boron en Jana Thieme kenmerkt. Met naast de Duitsers, ook andere wk-deelnemers en/of medaillisten, de Zwitsers, Litouwers, Francaises en het Nederlandse duo v.Nes/v.Dishoeck was de vrouwendubbeltwee een goed bezet nummer. Maar de overmacht die Boron/Thieme ten toon spreiden, daar is 'momenteel' geen kruit tegen gewassen. Zaterdags werd ruim van de Litouwers Roplavskaja/Sakickiene (vierde op de wereldkampioenschappen) gewonnen. Ja, en daarbij werd het Nederlands duo verrassend naar de derde plek verwezen, terwijl ze zich zelf toch wel iets rijker gerekend hadden. Dat was even slikken, ook omdat het resultaat niet goed paste in het denkbeeld over de dubbelstart, hoewel het natuurlijk ook geen zin heeft om direct aan de noodrem te trekken.
Zondags was het Nederlands duo afwezig (voer in de acht), roeide het Litouwse duo slecht en konden Boron/Thieme er een trainingspartijtje van maken.

Touron/Chapelle (FRA) winnaars lichte dubbeltwee (zo)

Alleen zondags aanwezig kon ik dus geen getuige zijn van finales van lichte dubbeltweeën met daarin Nederlandse deelname. Zaterdag hadden Pepijn Aardewijn en Maarten van der Linden zich opgepept om direct de eerste dag te scoren, hetgeen gelukte met een derde plaats, hoewel ze nog wel de nodige kostbare seconden tekort kwamen, zeven op winnaar Polen (Kucharski/Sycz), de tweevoudig wereldkampioenen, en vijf op nummer twee, de Fransen (Touron/Chapelle), afgelopen jaar vijfde op de wereldkampioenschappen. De gebroeders Gier finishten als vierde. Aardewijn en vd.Linden startten later nog wel in de voorwedstrijden voor de volgende dag en haalden de finale ook (gebroeders Gier vielen ernaast vanwege loting tegen Polen en Fransen), maar namen toch de volgende dag een snipperdag. "Die derde wedstrijd van de dag voelden we vanmorgen nog zo erg, en de finale was bereikt en daarmee ons doel, daar laten we het dan maar bij", aldus het deels protesterende lichte duo. In de finale met vijf boten roeiden de Polen ditmaal in andere samenstelling, Randa/Sycz; zij verloren nu van de Fransen.
Notabene twee Olympische disciplines met goede bezetting werden door de organisatie stiefmoederlijk bedeeld, door de atleten te confronteren met voorwedstrijden voor zondag niet lang na de finale van zaterdag! Ook scullerscoach Jan Klerks vond het te bezopen. Te slaafs dat atleten dan toch in de boot stappen? "Enerzijds willen de roeiers natuurlijk graag starten, daarvoor komen ze hier", aldus Klerks, "maar anderzijds is het te zot om dit zo te organiseren. Opnieuw wegen hoefde danwel niet, maar eigenlijk is er op zo'n manier (niet finalisten fitter voor volgende voorwedstrijd) ook sprake van competitievervalsing, geen goede zaak."
Derhalve had het Nederlandse lichte vrouwen duo zich al voorgenomen, geen start voor de volgende dag meer te doen mocht de eerste dag naar wens verlopen. En die dag verliep naar wens. Met wk-finalisten Duitsland en Frankrijk aanwezig en Zwitserland met skifwereldkampioene Pia Vogel aan boord scoorde het Nederlandse duo Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk een tweede plaats achter het nieuwe snelle Duitse duo Blasberg/Viehoff, die vijf seconden sneller waren dan de Nederlandsen. Derhalve geen derde race (de voorwedstrijd voor de volgende dag) voor het Nederlandse duo.

Geert Cirkel

Eenlingen
Tijdens de Wedau Regatta verkoos Geert Cirkel (Orca), de winnaar van de Skifhead en Randstad Regatta, de eerste dag in de senior-B wedstrijd te starten, om zich de tweede dag te meten met de iets groteren der aarde die hem nog nooit in de skif naast zich hebben gezien.
Het B-examen legde hij met glans af. De tijd die Cirkel op de Randstad Regatta scoorde was 6.57.18. Op de Wedau-baan in Duisburg won Cirkel de senior-B finale en verbeterde deze dag zijn persoonlijk record; hij won in een respectabele tijd van 6.53.86.
In de senior-A finale kon Gerard Egelmeers zich onder andere meten met de Duitser Marcel Hacker en Estlander Juri Jaanson. Hacker, die kennelijk ook kracht zoekt en vindt in spiritisme of yoga, won (6.51.69) voor Jaanson en de Litouwer Siaudvytis; Egelmeers werd vierde. Zondags was Egelmeers opnieuw finalist, en opnieuw eindigde hij als vierde, wederom achter Hacker (6.51.67), Jaanson, en ditmaal Johannes Barth, de Nations Cup winnaar van afgelopen jaar.
Geert Cirkel bleef zondags buiten de finale in het senior-A veld; hij had enige pech gehad door in een van de zes voorwedstrijden tegen Hacker te loten, en die was nu nog iets te sterk voor Cirkel. Frank Munneke en Lucas Melis bleven beide dagen buiten de finale.
Inmiddels is bekend geworden dat Merlin Vervoorn besloten heeft de poging als Nederlands Olympisch skiffeur op te treden heeft gestaakt. "Op een gegeven moment was het tijd geworden om toch meer te gaan doen", aldus Klerks, "anders ben je te laat in vorm om mee te doen voor de selectie. Maar de rug van Merlin gaf teveel problemen, en hij heeft daarom een moedig en verstandig besluit genomen de poging te staken, iemands fysieke gezondheid, ook voor later, gaat dan voor".

Andere krenten uit de pap
Zaterdags had hij een topdag, Rinze Krol (Okeanos). Weliswaar waren de grote namen in het lichte skifveld niet aanwezig, maar Krol zette de wedstrijd naar zijn hand en won de finale ruim (7.06.00). Zondag ondervond hij blijkbaar de naweeën ervan; hij kon vroegtijdig de skif afriggeren, de finale werd niet gehaald.
En natuurlijk, zij was ook weer aanwezig: Ekaterina Karsten-Khodotovitch de meervoudig wereldkampioene in de skif. Beide dagen won zij ook weer op de Wedau-regattabahn. Duitslands' eerste skiffeuze, Katrin Rutschow-Stomporowski, moest derhalve beide dagen haar meerdere erkennen in het krachtmens uit Witrusland.

uitslagen