[© Henk Schrik / 1999 / © pictures: Henk Schrik] [Hollandia / Njord lustrum, Mei 1999]

Uitslagen: zat.htm zat.pdf zon.htm zon.pdf   Njord lustrumwedstrijden, 1999

Een dagje Hollandia is Munneke
Weinig medailles voor lustrerend Njord

Andermaal had de Hollandia haar wedstrijden verplaatst; dit keer van de Beekse Bergen naar de Bosbaan. Behalve wat er de vorige week in Essen had geroeid, een redelijk volle bak, en dat stemde natuurlijk tot tevredenheid.
Njord lustreerde vooral langs de baan met een tentje, bandje, en een paar orerende ventjes. Op het water kwam het tot drie gedeelde, maar slechts één ongedeelde medaille.
Er waren voldoende spannende races; Frank Munneke in de skif was echter een van de grootste smaakmakers van het winderige weekend.

Blauw/wit

Even poseren?

Het was vooral zondag dat er veel oud-blauw/wit op de Bosbaan aanwezig was om het 'h.t.-bestuur' van Njord met het 25ste lustrum te feliciteren. Naast het bestuurlijke rokkostuum, ook vaal blauwe splitjurkjes en mooie hoedjes. De Leidse dixieband de DorsTvlegels luisterde, naast de blauw/witte feesttent, twee dagen het geheel op (maakte echter ongelijk de dweilorkesten bij internationale schaatswedstrijden, geen rondtrekkende bewegingen). En van de zuigende werking van openstaande microfoons om door niets gehinderd de hele dag te oreren werd dankbaar gebruik gemaakt. 'De humor ligt op straat meneer Sonneberg...', hoewel er zijn verschillende soorten humor, en ik word ook al ouder natuurlijk. The boys hadden nog wel een waarderingsbord voor de tribune langs het water; als het te gek werd kon het publiek het bord draaien op 'hou je bek' in plaats van 'fijn(e) vent(je)'; niet dat het iets hielp, maar toch.....

Jannes Munneke feliciteert zoon

Munneke's strijdlust
"Goh zeg, wie is die vent toch, hij gaat maar steeds over de baan en wint weer", aldus de twee jonge meiden (kennelijk Aegir fans/leden) zaterdags langs de Bosbaan, die de skiffeur herkenden aan zijn witte shirt met rode ster, en vervoegden zich daarop ook maar aan het erevlot voor de felicitaties en het Aegir-lied.
Frank Munneke komt uit een roeifamilie (zie ook mijn bericht over de skifhead). Afgelopen jaar vertoefde Frank in Aegir's eerstejaars acht. Dit seizoen voor het eerst als skiffeur. Vader Jannes Munneke legde uit dat Frank lange tijd met de ziekte van Pfeiffer heeft getobd en zodoende het juniorroeien noodgedwongen niet heeft kunnen meemaken, bij voldoende gezondheid was dat zeker gebeurd binnen zo'n roeifamilie. De wedstrijden die Munneke dit seizoen startte leverden alleen nog maar winst op (waaronder die 5e plaats op de Skifhead). Ook op de Hollandia was Munneke er weer bij, de medailles nummer 6,7, en 8 (over 2km) waren het doelwit. Zaterdag lukte dat al met de zesde en de zevende. Vier keer racete Frank Munneke over de baan. Twee finales roeide hij die middag, de eerste (SB1x) om half vier in 7.09.71, de tweede (O1x) om zes uur in 7.09.46; beide keren versloeg hij de concurrentie ruim.
Zondag was de wedstrijd in de A-skif. De voorwedstrijd (Munneke 7.06.13) was al een finale waard, 'prachtige pot', zo wordt het dan op de kant omschreven; Rinze Krol (Okeanos), Lucas Melis (Vidar) waren zeker van een finaleplaats, Munneke slachtofferde Alwin Snijders (Proteus) in de laatste paar honderd meter. Munneke had al weer wat vorderingen gemaakt, hij kwam redelijk goed over het moeilijke water heen. Toch was Jannes Munneke blij dat het water voor de finale iets rustiger was, dat zou de snelheid van Frank nog wel ten goede komen. "Hij verliest nog wel in het eerste stuk na de start, maar daar hebben we nog nauwelijks werk op gedaan" aldus vader, "tis belangrijk dat het middengedeelte er geheid in zit; en over het laatste interval hoef ik me niet druk te maken, want Frank geeft nooit op", zo sprak Jannes Munneke in de rustperiode tussen voorwedstrijd en finale.

Lucas Melis (Vidar)

De finale leverde prachtige strijd; en Munneke verraste opnieuw door meteen de leiding te nemen, op de hielen gevolgd door Melis en Krol. Een lengte veroverde hij, maar de goed roeiende Melis wist toch in het derde interval de rollen om te draaien. Munneke beet zich vast in de laatste 500 meter; het leek niet te lukken; maar 200 meter voor de finish viel hij nog een keer furieus aan; tevergeefs, Melis slaagde erin de aanstormende Munneke af te houden. Melis dus winnaar (7.01.21); gevolgd door Munneke (7.03.11) en Krol (7.04.55). De achtste medaille voor Munneke is nog een wedstrijd verder. Wel verbeterde Munneke zichzelf drie keer in het weekend. Vader Munneke orienteerde zich inmiddels bij bondscoach Klerks over mogelijkheden tot internationaal roeien (als de kwaliteit -niveau- voldoende is en toeneemt aldus Munneke); zeker is dat de Holland Beker op het lijstje van te roeien wedstrijden staat.

Toch was Munneke niet de enige die zo plotsklaps van zich deed en doet spreken. Ook Benno Veenstra (Orca) begon als 3e jaars lichte roeier aan zijn eerste skifseizoen, en verzamelde op de Randstad de eerste blikken. In Gent verraste hij met een overwinning in de lichte B-skif. Op de Hollandia moest hij even pas op de plaats maken. Zaterdag, in de lichte A-skif (7.12.89) vond hij Rinze Krol (Okeanos) op zijn weg; en zondag in de lichte B-skif was Ricciaan Vincent de Loos (7.10.98 om 7.11.71) een fractie sneller.

Jan-Paul Menke / Joost van Vliet

Geschiedschrijving voor Saurus
Het is nog niet zoveel jaar geleden dat het Maastrichtse Saurus zich met lichte mannen voor het eerst op nationale wedstrijden liet zien. Op de Hollandia 1999 was het dan zover, Saurus veroverde het eerste blik in de senioren klasse en kon dit heuglijke feit in de geschiedboeken bijschrijven. Jan-Paul Menke en Joost van Vliet plaatsten zich in de voorwedstrijd van de lichte ongestuurde twee netjes als tweede achter Job Jansen en Jeroen de Zwart (Njord/Vidar). Tijdens de finale verloor dit laatste duo op het middenstuk teveel van de Saurezen (de Maastrichtenaren spreken zelf liever van Sauriërs) om dat met een eindspurt recht te zetten; ze kwamen te kort, Saurus werd de winnaar van de lichte ongestuurde twee (6.48.87). Zondag herhaalden zij hun winst in een klasse lager voor Theta, en Nereus dat zo ruim de voorwedstrijd gewonnen had. De Saurezen waren echter de betere in de finale. Achter Aegir/Gyas en Njord werd het Saurus-viertal, inclusief Menke/v.Vliet, derde in de lichte ongestuurde vier.

Aegir / Gyas L4-, Hollandia 1999

Meer Aegir
Er was, behalve met Munneke, nog meer te vieren bij Aegir. Wat winnen op de grote wedstrijden betrof was het een paar jaar stilletjes. De lichte ongestuurde vier combi met Gyas (Lucassen, Kohsiek, Lely, Leenaers) komt aardig mee; won zaterdag de overgangswedstrijd. Zondag, in een van de hoofdnummers van Njord's lustrumwedstrijden, had de ploeg van Njord zelf zich laten verleiden tot een domme strijd in de voorwedstrijd. De finale was een boord aan boord gevecht tussen Njord en Aegir/Gyas; de noordelingen trokken aan het langste eind; Njord werd verslagen (0.52 seconde verschil).
Ook twee vrouwen van Aegir mochten al enkele keren winnend over de streep gaan; Zuiderveld/Gunnink moesten in de ongestuurde twee zondags wel hun meerdere erkennen in Daly/v.Rossum (Proteus/RIC), maar in de overgansklasse mochten ze, na de Randstad Regatta, ook nu weer blik in ontvangst nemen.

Overig nieuws
Femke Dekker (Nereus) won de vrouwen skif (7.50.17) voor Mariel Pikkemaat (Gyas), en Mascha van de Hum (Njord). Dorien Heijting (Gyas) moest het dit keer doen met een vierde plaats. Dekker stapte de volgende dag met Heijting in de dubbeltwee voor meer blik.
Macha van de Hum zorgde voor het enige ongedeelde blik voor het lustrerende Njord; zij won de lichte vrouwen skif (7.56.08) voor Kirsten van de Kolck (Nereus) en opnieuw Mariel Pikkemaat.

Skoll, 1e jaars zwaar, N8+, Hollandia/Njord, 1999

De Skollies deden opnieuw van zich spreken in het achtenveld; de eerstejaars vrouwen wonnen de nieuwelingenwedstrijd; en ook de mannen wonnen opnieuw met ruim verschil (voor het eerst onder de zes minuten: 5.56.03) de nieuwelingenwedstrijd voor Nereus en Proteus. De lichte Skollies moesten genoegen nemen met een derde plaats in het nieuwelingenveld, achter Proteus en het winnende Theta.

C'est tout.