HENK SCHRIK | 1999 | HEL VAN HET NOORDEN

Hel
van het
Noorden
1999

Kolkman/Trooster solide winnaars
Nieuw skifseizoen voor Gerard Egelmeers
Jonkman hekelt burocratie
Uitslagen
De Hel van het Noorden was redelijk bezet, en kwa publiek was het 's middags zelfs druk langs de kleiige dijk van het Eemskanaal. Maar schraalhans was keukenmeester daar waar het ging om het aantal roeiers uit de hogere regionen die de moeite hadden genomen naar de Groningse klei te komen. Gerard Egelmeers had er een bungalow weekend voor over en legde vol ijver de zes kilometer af. En de Twentse lichte boordboys hadden nog enkele duo's aangetrokken, zodat die wedstrijd nog een leuke pot werd. Voor het overige gromde lichte boordroei coach Robbert Jonkman over de burocratie bij KNRB en NOC*NSF.
Introductie
Onderweg naar en in de buurt van Groningen wilde mijn provinciegenoot en weervrouw op Radio Drente mij doen geloven dat het weliswaar een bewolkte, maar toch zachte dag zou worden. Eenmaal aangekomen bij de dijk langs het Eemskanaal dacht ik, meid je zit er weer helemaal naast. Een gure koude wind blies (voor de roeiers) uit de verkeerde hoek. Het betekende zes kilometer tegenwinds roeien. En met zulk weer ziet het er om 9.30 langs de eenzame dijk ook een beetje wezenloos uit. Enkele groepjes kleumende mensen zo vroeg boven op die dijk, wat is hier in godsnaam aan de hand.
Wel, de laatste roeiwedstrijd van deze eeuw, de Hel van het Noorden, zou een aanvang nemen. Ik miste eigenlijk kilometerpaal 10, maar die stond honderd meter verder, een cadeautje van de wedstrijdleiding voor de roeiers moet je maar rekenen. Bijna was er nog een kink in de kabel gekomen omdat de beroepsvaart protesteerde, maar wat dat betreft had de organisatie netjes vooraf de zaken geregeld. Maar dat het Eemskanaal daarvoor de hele dag gesloten was.... In plaats van om 15.00 uur had de tweede heat (zelfs rekening houdend met dubbel boten gebruik) ook om 13.00 uur gestart kunnen worden. Maar wie rekent er nu op dat er van die gekken uit Amsterdam zijn die een hele dag komen kijken. We hadden op die manier wel eerder naar huis gekund.....
10.00 uur | Hilckmann(2x) | Egelmeers | Krol

Bas Hilckmann / Jeroen Bart Hilckmann
Hel v/h Noorden 1999

De lichte gebroeders Jeroen-Bart, en Bas Hilckmann (Vidar), deel uitmakend van de lichte acht van afgelopen jaar, roeiden nu eens niet elk met iemand anders in de ongestuurde twee, maar met elkaar. Zij beten 's ochtends het spits af in de zware ongestuurde twee. Een inschrijffout, maar de eerste startpositie en anders 's middags achteraansluiten bij de lichte ongestuurde twee had hun doen besluiten dan toch maar 's ochtends te starten. Een beter vergelijk was mogelijk geweest als ze toch...., want ze hadden zich toch ook wel direct willen meten met door Jonkman tot reservetwee verkozen Thêta-duo. Niettemin kweten ze zich aardig van hun taak en roeiden (24.18.60) naar wel zeer ruime winst vóór een deel van de Okeanos-delegatie, welke afgelopen jaar toch redelijk wat blik in de subtop bij elkaar had geroeid (4+,4-).

Gerard Egelmeers
Hel v/h Noorden 1999

In de zware skif mocht lokaal matador Frank Munneke (Aegir) als eerste starten, gunstig, maar ook gevaarlijk, met Gerard Egelmeers (Thêta) direct achter hem startend. Want als Egelmeers op een lang recht traject op jacht is, berg je dan maar. Als altijd joeg hij nu ook tegenwinds in constant tempo 31 over de baan met een regelmaat over de kilometers die al even constant was (25.02.11).
Bijna vier kilometer kon Munneke de aanstormende Egelmeers achter zich houden, maar eenmaal gepasseerd liep de achterstand al snel op tot een minuut op de streep. Munneke roeide duidelijk moeilijker dan we in Hamburg tijdens de Nations Cup gezien hebben; we wachten nog op een technische doorbraak van deze conditioneel en kwa kracht zeer sterke noordeling.
Voor Egelmeers betekent dit eigenlijk weer het begin van een nieuw skifseizoen. "De spoeling is dun om nog een kansrijke dubbel te vormen voor kwalificatie voor de Spelen, ook omdat Merlin Vervoorn de skif nu prefereert", aldus Egelmeers. "Dat betekent dat ik er in de skif voor ga. Na een saai skifseizoen (voor het publiek, HS) is het komend seizoen misschien toch nog weer spannend". Beide skiffiers zullen het dan tegen elkaar moeten opnemen om in Luzern de kwalificatie te mogen roeien.
Voorbereiding alleen in Eindhoven? "Veel tegenstand is er niet bij mij in de buurt, maar heb wel sparringsessies met de ongestuurde twee, en als er andere boten op het water zijn neem je die vaak als mikpunt natuurlijk". Planning: "Ja (glimlacht), zoals ik het nu inschat zit zelfs de Skifhead in het programma, de fysieke last die ik vaak had bij bochten maken en kijken is niet meer aanwezig". Tijd? "Heb ik niet veel problemen mee, in deze tijd werk ik wat meer, en heb een goede regeling met de werkgever om straks weer voldoende tijd vrij te maken".
Er was nog een sportveelvraat op het water, Rinze Krol (Okeanos). Het weekend voor de Hel had hij nog een knappe vierde plek behaald bij de Paul Veenemans Prijs. Dit weekend weer in Groningen present, als winnaar van het nummer lichte skif, en met ruim een halve minuut achter Egelmeers de tweede snelste skiffier van de dag. De laatste kilometer had hem nog juist de vier seconden winst op Huub Bots (Wetterwille) opgeleverd.
15.00 uur | Hattrick | Kolkman/Trooster | Herwaarden

Simon Kolkman (sl) en Joris Trooster
Hel v/h Noorden 1999

Euros en Thêta waren, figuurlijk gesproken, met karrevrachten (5 en 3 ploegen) lichte boordroeiers naar Groningen gekomen, inclusief de bemanning van de nationale lichte ongestuurde vier, en de door lichte boordcoach Jonkman gekozen reserve twee (Dormans/de Groot - Thêta). Simon Kolkman roeide deze keer voor de verandering niet met zijn maat Robert vd. Vooren, hetgeen al twee keer winst had opgeleverd in voorgaande edities van de Hel, maar met Joris Trooster. Jonkman had vd Vooren een paar weken geleden voor deze wedstrijd gekoppeld aan Jeroen Spaans; zij gingen als eerste duo van start, gevolgd door het Aegir-duo (waarvoor natuurlijk de vereniging -veel supporters- was uitgelopen), waarna Kolkman/Trooster van start gingen. Opgezweept door de hoofden achter de dijk namen de Aegisten teveel hooi op de vork, toen bleef (rustig uitroeien) een laatste plaats over. Vooraan ging het gezwind, tempi 33 tot 35 werden gedraaid, maar waar de boot van vd Vooren/Spaans wat wankel was en een hoger tempo ontwikkeld moest worden om hun naderbij kruipende maten op afstand te houden, daar lag de boot van Kolkman/Trooster 'vast' op het water, voorzover je daarvan kon spreken in de straffe wind. Wel in dezelfde volgorde, maar vlak achter elkaar, finishten beide ploegen; 23.57.19 de winnende tijd van Kolkman/Trooster.
De van 'oudsher' lange baan specialist Kolkman, "hoewel ik de 2-kilometer de laatste paar jaar wel leuker begon te vinden natuurlijk", vond de wedstrijd lastig zat, "twee weken oefenen zonder dit ruwe weer en dan vandaag er opeens mee geconfronteerd te worden", maar was wel weer heel tevreden over het resultaat natuurlijk omdat: "haha, mijn hattrick in deze wedstrijd behaald". Misschien was het minder de vierde plaats, dan het missen van de hattrick dat de redelijk stoïcijnse vd Vooren nu een beetje sip keek. "Maar", aldus Jonkman, "deze oefening van een paar weken hebben we weer gehad, we gaan weer terug in de vier".

Over 'bootvastheid' gesproken, vreemde term misschien maar ik noem het nu maar even zo. Onderweg maakte ook de Thêta-boot met Joeri de Groot en Karel Dormans een goede indruk, die 'bootvastheid dus'; het resulteerde dan ook in een tweede stek (24.12.13) achter Kolkman/Trooster (15 seconden verschil). Gaan we even terug naar de ochtend dan moesten de gebroeders Hilckmann (24.18.60) in vergelijkbare omstandigheden, voor zover je de tijdstippen mag vergelijken, nog ruim 6 seconden toegeven op het Thêa-duo.
(Dormans deed wellicht extra zijn best omdat zijn verre vriendin aanwezig was. Hij was als lichte acht bemanningslid dan wel niet erg succesvol in Canada geweest; op het peroonlijke vlak had er wel iets gefonkt. En nu was de vriendin zowaar overgekomen en langs de Groningse dijk te vinden als supporter).

Tot slot: Er was nog een glorieuze winnaar, de jonge Anne Braaksma (De Hunze) in de junioren skif. Hij zette de andere tien aanwezige 'tegenstanders' allemaal op veel meer dan een minuut.
De aanwezige lichte skiffeuzes gingen sneller dan de aanwezige zware skiffeuzes. Direct achter elkaar gestart maakten Marielle Pikkemaat (Gyas) en Margreet van Herwaarden (Triton) de race onder elkaar uit. En ze deden niet veel voor elkaar onder. Onbekend met de afstand tussen beiden aan het begin van de race was aan het eind de winnaar moeilijk te bepalen. De gok voor die ene resterende foto was fout, Pikkemaat op de foto, maar van Herwaarden als winnaar (28.17.81) met 7.5 seconden voorsprong.
Burocratie
Maar hoe gaan de verdere voorbereidingen van de lichte vier, trainingskampen enzo? 'Breek me de bek niet open', zeggen we vaak als we dan over vervelende ervaringen vertellen. Zo begon Jonkman, van wie een kritische houding niet onbekend is natuurlijk, niet, maar hij liet zich wel, en dat zal vanzelf niet geheel uit het niets komen, in niet mis te verstane woorden uit over hoe hij de burocratie van KNRB en NOC*NSF ervoer.
In detail duurt het enige pagina's, maar kort gezegd houdt de kritiek onder meer in: ten aanzien het NOC*NSF betreft het het lang uitgebleven begin van tegemoetkomingen aan de sporters, het zwankend beleid ten aanzien van wel in aanmerking laten komen voor een auto van de ene sporter en niet de andere. Wat betreft de KNRB ervaart Jonkman de problemen over vergoeding/ betaling botentransport als burocratische boekhouderij (ondertussen ruziet de roeiende webmaster Joris Trooster nog wat met bondsdirecteur Duyster over copyright rechten). Storend vindt Jonkman het dat Joop Alberda publiekelijk steeds roept dat alles gedaan moet worden dat de sporters zich zo goed mogelijk kunnen voorbereiden. Alleen de burocratie leert het tegendeel vindt Jonkman. "Wat erg is", aldus Jonkman, "dat ik van NOC*NSF en KNRB geen reserves mag meenemen naar het trainingskamp (onder het mom gelijke monniken gelijke kappen leek Jonkman dat toch wel billijk, HS). "Als we niet samen uitmogen, dan blijven we maar gezamenlijk thuis", aldus de weerbarstige lichte boordcoach, die zijn besluit voor deelname aan één van de trainingskampen in Spanje even heeft opgeschort.
De uitslagen

Laatst gewijzigd: