[Randstad Regatta, Bosbaan, Amsterdam | April 1998
|
|
© Henk Schrik / 1998 / © pictures: Henk Schrik [Randstad Regatta, Bosbaan, Amsterdam | April 1998 |
RANDSTAD
REGATTA
1998
Skøll-achten winnen 45x blik !
Pieta van Dishoeck op herhaling
Euros- en Orca- vieren vooropAlleen enkele namen moesten gewijzigd worden, verder kon mijn intro (zelfs enkele andere onderdelen van mijn bericht, en ook aanwezigheid van Kwek en Kwak) van afgelopen jaar bijna geheel herhaald worden, want:
Het was toch zo koud (en dit keer vooral regen) die eertse dag van de Randstad Regatta 1998; vele verkleumde mensen langs de oever van die nog immer te smalle en door vreemde winden nog vaak oneerlijke en derhalve vervloekte Bosbaan. Maar ach, men leert met een oneerlijke Bosbaan leven; het vormt een vast onderdeel van de gespreksstof tijdens zo'n roeiweekend! Degenen die de eerste dag tot het laatst bleven kregen waar voor hun 5-gulden programmaboekje; zij kregen zowaar nog twee echte uitsmijters voorgeschoteld, namelijk de mannen twee-zonder, met een verrassende overwinning van het Orca-duo Peter van de Noort en Geert Cirkel, en de overwinning van Gerard Egelmeers in de skif. Eerder op de middag had Pieta van Dishoeck, evenals afgelopen jaar, de skif wedstrijd voor vrouwen gewonnen.
De tweede dag stond vooral in het teken van de gramschap van Euros-licht, dat een verloren ongestuurde twee van de vorige dag omzette in een klinkende overwinning in de ongestuurde vier; en de vier van Orca/Euros, welke na de winst van het Orca-duo de vorige dag, nu ook de ongestuurde vier won.
Het weekend was vooral een Skøll-weekend, omdat de vereniging met haar drie eerstejaarsachten vijf van de zes wedstrijden won en daarmee 45x blik!, voor zover ik weet, een prestatie die nog nooit eerder is voorgekomen!De indeling en programmering
In de hoofdnummers is het tegenwoordig niet van belang ontbloot om zowel tijdens de voorwedstrijden als tijdens de finales een afgewogen schatting te maken welke ploeg in welke voorwedstrijd en welke ploeg in voorwedstrijd en finale in welke boei vaart; plaatsing (gerekend vanaf de banen 3 en 4 !) dus in plaats van loting. Dit idee wordt ook 'enigszins' gehanteert, maar niet consequent, en dat maakt dat het wedstrijdverloop op de Bosbaan met haar notoire reputatie vaak ongewenst, onverwacht en vervelend is; niet alleen voor de verliezers maar ook voor de winnaars. Zo was het op de zaterdagmiddag van de Randstad Regatta weer raak, waar winnen op boei 6 een welhaast onmogelijke opgave was en op boei 1 vaak heerlijk gezeild kon worden. Niet dat de winnaars op de lage boei anders niet zouden kunnen winnen of gewonnen hadden, maar het blijft een serieus probleem, waar nog onvoldoende rekening mee wordt gehouden.
Met veel gelijkwaardige deelnemers, de mannen skif bijvoorbeeld, bleef het natuurlijk dan nog moeilijk een goede indeling te maken, anders dan op basis van de gevaren tijd in de voorwedstrijd. En natuurlijk is het moeilijk om een gewogen indeling te maken op basis van geschatte winstkansen en gevaren voorwedstrijden, maar bij de volgende voorbeelden was dat niet zo moeilijk geweest (met blijvend risico natuurlijk dat dan toch nog iemand anders op een gunstige boei zou winnen). In de finales hadden dan (rekening houdend met tijden voorwedstrijden en prestaties afgelopen tijd) op middenboeien gelegen: vrouwenskif Pieta van Dishoeck en Eeke van Nes, lichte ongestuurde twee Euros, Nereus, en zware ongestuurde twee WillemIII en Orca, deelnemers die nu allemaal uit elkaar lagen, met de winnaars op boei 1, behalve Nereus (boei 3 -uit herinnering-).
En over programmering gesproken. Met alle respect voor de nauwgezette planning van de Randstad Regatta, en het probleem dat de mannen skif verhuisde van zondag naar zaterdag, maar is het nou interessant om de finales van twee hoofdnummers, de mannen skif en de mannen ongestuurde twee, vijf minuten (in plaats van bijvoorbeeld vijftien minuten) na elkaar te plannen en af te werken?, nee toch!
Skøll-weekend! en Orca
Skøll vrouwen beginnelingen acht wint N8+
Skøll zwaren beginnelingen acht wint B8+
Skøll lichte beginnelingen acht wint N8+
De prestaties in de A-velden waren natuurlijk van groot belang, het maakt wel wat uit om met een stukje eigen bijdrage en de rest op bondskosten naar Keulen te kunnen gaan, dan volledig op eigen kosten te moeten gaan. Maar de Randstad Regatta was toch vooral het weekend van Skøll. Orca was zowaar geheel of deels betrokken bij zes overwinningen in de A-velden, Skøll in twee A-velden, maar de grote klapper die Skøll maakte was natuurlijk met haar 3 beginnelingen achten. Niet minder dan vijf van de zes finales (DB8+,DN8+,LB8+,LN8+,B8+) werden door de Skøll ploegen gewonnen. Zaterdags lieten de vrouwen in de voorwedstrijden tezamen met Njord al zien tot de sterkere ploegen te behoren. De zware mannen konden zich een iets lichtere voorbereiding permitteren, terwijl Proteus de snelste tijd in de voorwedstrijd noteerde. De lichte mannen begonnen met de nieuwelingen wedstrijd, sloten ook hun voorwedstrijd winnend af voor Euros, met winst voor Nereus in de andere voorwedstrijd.
Vanwege voornoemde reputatie van de Bosbaan troffen ook de Skøll-ploegen het niet slecht. Njord, de gevaarlijkste concurrent van de vrouwenacht, streed op de hoge boei tegen Skøll op de lage boei. De Skøll vrouwen wonnen met een marge van vijf seconden. Zondags wonnen de Skøll-vrouwen opnieuw hun voorwedstrijd en wonnen opnieuw de finale voor het inmiddels gepromoveerde Nereus, tweemaal blik voor de Skøll-vrouwen. Njord moest dus, na een eclatant begin van het seizoen, even pas op de plaats maken.
Ook de lichte mannen zaten in de finale in de niet onvoordelige lage boei. Hun uiteindelijke voorsprong op Skadi, dat in deze wedstrijd tweede werd (4.5 seconden), bouwden ze echter al meteen vanaf de start op. Hun tijd van 6.07.36 mocht er zijn.
Hun zware clubbroeders deden er een uur eerder namelijk ook vijf seconden langer over, maar wisten desondanks het beginnenlingen blik binnen te halen. Proteus, de winnaars van de Head, bleven op 1.2 seconden steken.
Zondag waren de lichte mannen van Skøll opnieuw de snelste in de voorwedstrijden. De finale had dezelfde uitkomst als een dag tevoren, Skøll vanaf start tot finish als eerste ploeg, gevolgd (dit keer 5.5 seconden) door opnieuw in ondankbare tweede positie, Skadi. Daarmee waren al vijf blikken voor Skøll binnen.
De overgangswedstrijd voor zware achten een dag tevoren en de voorwedstrijden van de nieuwelingenachten wedstrijd op zondagochtend hadden al aangegeven dat het zesde blik voor Skøll er niet in zat. De ouderejaars ploeg van Triton roeide toch beter (natuurlijk?), dan de overige eerstejaarsploegen. Derhalve het nieuwelingenblik voor Triton, met ook Proteus voor de tweede keer dit weekend op een ondankbare tweede plaats; Skøll moest genoegen nemen met de vierde stek achter Euros/Theta.
Eén vereniging, Skøll, met hun drie eerstejaarsachten vijf van de zes mogelijke overwinningen halen, was natuurlijk ongekend, een prestatie naar mijn weten niet eerder voorgekomen.
Pieta van Dishoeck op herhaling
Pieta van Dishoeck (foto Skifhead) 
Afgelopen jaar was Pieta van Dishoeck zelf nog hoogst verbaasd dat ze de skifwedstrijd op de Randstad Regatta won. Dit jaar was ze er juist op uit om de wedstrijd te winnen. Begin maart in Delft en op de Skifhead moest ze Eeke van Nes voor laten gaan. "En ik kan slecht tegen verlies", aldus van Dishoeck, "dat is op zich toch ook wel goed, ik wil winnen; ik gun het een ander wel, maar eigenlijk niet in een wedstrijd waar ik meedoe". Pieta van Dishoeck, evenals afgelopen jaar op de lage boei ging de strijd meteen aan met Eeke van Nes (b5); halverwege had ze inmiddels en kleine marge opgebouwd en de wedstrijd zo langzamerhand in haar voordeel beslecht. Op de streep moest van Nes 3.5 seconden toegeven. Een verdere 4 seconden moest de naast van Dishoeck gestartte Meike van Driel toegeven.
En evenals afgelopen jaar was er ook de dubbelslag voor Pieta van Dishoeck. Dit jaar roeide ze (zondags) echter de dubbel samen met Eeke van Nes. Dit duo heeft veel vermogen en zo is er nogal een verschil ontstaan met de andere scullsters, in aantal niet meer zo groot, zodat zogezegd de soep een beetje dun wordt. Om naast de dubbel nog een vier te vormen zal een klus zijn, daarvoor lijkt (naast Penninx en van Driel) nu al een beroep te moeten worden gedaan op de jonge telg Femke Dekker (4e in de skif) en een alsnog roeien blijvende Karin ter Beek.Egelmeers snelle winnaar
Na zijn dominerend optreden begin maart in Delft liet Gerard Egelmeers het bochtige circuit van de Amstel aan zich voorbij gaan. Op de Randstad haalde hij andermaal uit. Loefs (b3), Bartman (b5), Eggenkamp (b4), Middag (b6) en clubgenoot Lippits (b1) moesten er allemaal aan geloven. Joris Loefs heeft eerder laten zien met dit soort wedstrijden wel te kunnen stunten; in het eerste interval leek het er even op als zouden we daar een reprise van krijgen. Maar nee Egelmeers nestelde zich daarna aan kop van het veld. Zijn zege kwam echter nog in gevaar toen zijn clubgenoot Dirk Lippits op de laagste boei in het derde interval naar voren kwam zeilen, maar het eindschot van Egelmeers is, en was ook in dit geval, uiterst krachtig en snel, zodat hij de winst alsnog greep in een scherpe tijd: 6.59.68. Lippits bleef maar 0.8 seconde daarvan verwijderd, gevolgd door Loefs, Middag, Bartman, en Eggenkamp. Merlin Vervoorn was nog niet weer voldoende in vorm; hij moest het in de voorwedstrijden al afleggen, bereikte de finale niet. Andermaal zijn de skiffiers redelijk aan elkaar gewaagd, we hebben goede skiffiers, geen super skiffiers; veel experimenten in de skif voor DE skif vertragen derhalve nogal de grootboot bouw, een beleid waar onze oosterburen toch kennelijk meesters in zijn. En dat met meer in een boot redelijke perspectieven biedt, zagen we een dag later toen een zeer ritmisch voorslaande Michiel Bartman met daarachter een beukende Derk Fontein de dubbeltwee wedstrijd naar hun hand zetten; elke aanval van hun twee tegenstanders, Egelmeers/Middag, en Loefs/Eggenkamp knap pareerden en de winst opeisten (Fontein kon zijn PR van de snelle ARB-wedstrijd van afgelopen jaar met Lippits net niet verbeteren).Minder mannen, meer vrouwen
Voor het vaste lichte duo Pepijn Aardewijn en Maarten vd. Linden was de Randstad Regatta slechts een opwarmer voor de internationale ontmoeting in Keulen, een week later. De dubbeltwee op zondag was slechts een verplicht (gewichts) nummer. De winst in de skif was een dag eerder natuurlijk ook voor Aardewijn; vd. Linden moest hier Ronald Backer-Dirks, de doorbraak van afgelopen jaar, voor laten gaan. En met Finn Borms, en Frank Al daarbij is de koek van lichte skiffiers gewoon op! Bij de lichte vrouwen is een stabiele kern aanwezig. Oudgediende Ellen Meliesie die de skifwedstrijd won; en de vier jonge vrouwen die het afgelopen jaar voor Nederland het enig edelmetaal binnenhaalden: de zusjes van Eijck, 2e en 3e in de skif, Hedi Poot (5e) en Sigrid Winkelhuis (6e, em de doorbraak van afgelopen jaar). Fijntjes wist echter Macha van de Hum, op zaterdag een blik in de lichte senior-B skif, zich in de A-finale tussen dit viertal te roeien, ze eindigde als vierde, en lijkt daarmee de bestaande kern te kunnen aanvullen.
De lichte chaos op het water.
Sebastiaan Sorgdrager / Sjoerd Verhallen 
Er was in de afgelopen tijd langs het water wat gehakketak geweest over het lichte boordroeien. Hoe zou het, nu iedereen zich blijkbaar verzamelde voor een paar startbewijzen in Keulen, op het water gaan? Zaterdag vonden de eerste schermutselingen plaats in de ongestuurde twee. Zouden de Euros-boys zo snel zijn als begin maart op de lange baan? Wat zouden de kansen zijn van de Nereus-2 die op de 2-Head de schade ten opzichte van de winnaars Hoen/v.Til opvallend klein hielden. Euros, met Robert van der Vooren en Simon Kolkman, had met groot vertoon van macht de voorwedstrijden gewonnen, en mocht als "beloning" 's middags op boei 6 liggen waar, een bliksemstart in het eerste interval ten spijt, niet gewonnen kon worden; een organisatorische blunder van de eerste orde dus, en terecht ontstemde Euros-roeiers, "ik ben boos", aldus vd. Vooren. Ook met een ziendende eindsprint bleef het bij een 3e plaats. Niet geheel onlogisch was derhalve de winst voor het Nereus-duo Sjoerd Verhallen en Sebastiaan Sorgdrager, hoewel daarvoor in het laatste interval nog veel gedaan moest worden om het de gehele race leidende Okeanos-duo, Dennis Grimbergen en Rinze Krol, nog van de winst af te houden; 0.6 seconde was de minieme voorsprong die Nereiden nog konden scoren, maar toch...
Hun gramschap haalde Euros echter de volgende dag, de dag van de dubbels, in dit geval de lichte ogestuurde vier. Opnieuw was Euros de snelste geweest in de voorwedstrijden, had nu de centrale positie tijdens de finale. Het was echter Njord dat het voortouw nam in het eerste interval, maar al snel daarna was het toch Euros (Vooren, Kolkman, Trooster, Verduyn) dat uit de kluwen naar voren kwam en een comfortabele voorsprong opbouwde. Bleef het gevecht om de tweede plaats, waarbij Njord en de Theta/Okea/Vidar-combi in de heftige eindfase stuurproblemen kregen; Nereus/Argo (Verhallen, Sorgdrager, Weyschede, v.Eupen) de beste eindsprint hadden en daarmee de tweede plaats zeker stelden. Twee boten werden naar Keulen uitgezonden, de rest verkoos daarop thuis te blijven en zich voor te bereiden voor Duisburg.
Euros: vd. Vooren(sl), Kolkman, Trooster, Verduyn 
Orca-duo strijkt driemaal blik op
De voorwedstrijden van de zware ongestuurde twee waren enigszins onevenwichtig, vandaar ook dat Hoen/v.Til, de winnaars van de 2_Head, in de verkeerde voorwedstrijd zaten, en de finale misten.De twee kanshebbers voor de winst lagen in de finale niet naast elkaar maar in in de lage boei (Orca) en de hoge boei (WillemIII) (zie mijn eerdere opmerkingen daarover). Door de skiffinale ontging menigeen de start van de ongestuurde twee, waar tot halverwege Stefan van Dongen en Jos Klinge nog steeds de leiding hadden, maar hun gevecht tegen Peter vd. Noort en Geert Cirkel was gedoemd te mislukken; de Orcanen gingen met 1.5 seconden winst over de finish. Hun maten de ongestuurde vier, Joeri v. Leeuwen en Erwin Heeringa, finishten als derde met Njord een fractie daarachter.
Orca: Peter vd. Noort / Geert Cirkel 
De volgende dag was de dubbele uitvoering van dit nummer, de ongestuurde vier, een prooi voor voornoemd viertal. In de voorwedstrijden toonden ze zich al de snelste. En hoewel de eerste schermutselingen na de start in het voordeel uitvielen van het andere viertal (v.Iwaarden, Derksen, Kind, Iepenburg) dat mede de acht vormt op het moment, bleek het Orca/euros-viertal in de baan het betere van de wedstrijd te leveren, halverwege de leiding had en de winst binnenhaalde, de afstand bleef miniem, 0.4 seconde. De acht won later op de dag natuurlijk ook, zodat vd.Noort en Cirkel, driemaal scoorden.Eijgelaar/Appeldoorn en de rest
De boordroeisters begonnen op zaterdag met het dubbel nummer, de ongestuurde vier. Verdeeld over drie boten, roeiden zo'n twaalf kandidaat/selectie roeisters in een wedstrijd met vijf boten. Twee hielden elkaar redelijk in evenwicht, waarbij Nereus/Ric (vd.Kolk, Vink, v.Rossum, v.Eupen) uiteindelijk aan het langste eind trok voor Eijgelaar/Appeldoorn die tezamen met Meyer/Devilee de tweede boot bevrouwden. De derde boot had als extra handicap, het roeien op de hoge boei.
Annemiek Eijgelaar en Tessa Appeldoorn wonnen zondags natuurlijk hun voorwedstrijd. De snelste tijd was echter voor het Duitse gastduo Danielle Molle (Hamburg) en een koppelgenoot uit Dortmund? voor de gelegenheid begeleid door Strominger, werkzaam o.a. bij Theta. Molle is skiffeuze van huis uit maar de concurrentie onder de Duitse scullsters is groot, dus Molle was op zoek naar een mogelijk alternatief, vandaar deze wedstrijd als test voor haar. Anders zou de finale niet zo spannend zijn geweest, aangezien Eijgelaar/Appeldoorn toch een tikkie beter zijn dan de rest, maar het Duitse gastduo legde ongeveer 3/4 baan het huidige Nederlandse koningskoppel het vuur na aan de schenen; uiteindelijk zegevierde het Nederlandse duo; verrassend derde het Gyas-duo Brouwer/Heijting.
Annemiek Eijgelaar(sl), Tessa Appeldoorn 
Gijs Vermeulen flikt het opnieuw
De scullende jongens junioren werkten ook eerst het dubbel nummer af.Daar bleken gewicht, maar meer nog, langer samenroeien, dit keer bepalend te zijn voor winst of verlies. Derhalve werd de finale gewonnen door Tjerk van Weezel en Eric ten Oever, die vanaf de start het veld aanvoerden, en geleidelijk hun voorsprong uitbouwden; met een marge van bijna zes seconden op de nummer twee, Spaarne/RIC, over de finish kwamen. De lichtere talenten in de andere boten kwamen minder goed uit de verf dan misschien gehoopt, ach en die boeien..... Ook de nieuwe telgen in het veld, Gijs Vermeulen en Ivo Snijders "roeiden nog niet goed samen" aldus Vermeulen, "maar Tjerk en Eric hebben al zoveel langer samengeroeid, vrij logisch dat ze winnen".
Tjerk v. Weezel (sl), Eric ten Oever 
De volgende dag waren er net voldoende voorwedstrijden om de snelste junioren, in potentie en gezien de uitslagen van de laatste paar langebaan wedstrijden, zo te verdelen over die voorwedstrijden, dat ze elkaar allemaal tegenkwamen in de finale (v.Weezel, t.Oever, Kapteins, Loos, Snijders, Vermeulen). Van Weezel gokte en opende de wedstrijd met een snelle start en leek het hazepad te kiezen.Maar de reactie kwam van de in begin mei eerst 17 jaar wordende Vermeulen; "nee toch, Tjerk gaat me er niet vandoor, dat sta ik niet toe" zo legde hij later zijn gedachten uit na de snelle start van v.Weezel. Dus vocht Vermeulen terug en na het eerste interval had hij zich inmiddels aan de kop van het veld geroeid, en met overzicht over de anderen werd het roeien er alleen maar makkelijker op en kon hij de afstand vergroten. Inmiddels had Tim Kapteins de tweede plaats ingenomen. Hij werd echter in de laatste 500meter enorm op zijn huid gezeten door de sprintende Snijders en ten Oever. Resultaat: Het zeer jeugdig talent Vermeulen onbedreigd winnaar in 7.16.87 !! Op 4.5 seconden Snijders (+0.2 seconde) Kapteins (+0.2 seconde) ten Oever. Loos werd vijfde en v. Weezel moest zijn start bekopen met een zesde plek.
Gijs Vermeulen, pas 17 jaar
winnaar J18 skif, 7.16.87
Behalve scullen waren er ook nog enkele junioren ploegen die het boordroeien (de ongestuurde vier) opzochten en niet zonder resultaat dit keer. Twee viertjes van Tromp en een Amstel/RIC combi streden om de eer. Caris, de broertjes vd.Berg, en Brobbel van deze Amstel/RIC-combi verbeterden het bestaande nationale Bosbaanrecord van Tromp/DeHoop van afgelopen jaar met 0.1 seconde en noteerden 6.25.93.
Bosbaan records Kwek en Kwak opnieuw aanwezig
Afgelopen jaar berichtte ik over Kwek en Kwak die in een rugzak aanwezig waren om de winst van Anja Mourik in de jongste categorie (15/16) te begeleiden. Dit jaar viel ze inmiddels onder de junioren 17/18; Kwek en Kwak waren zondag opnieuw aanwezig, en opnieuw bleek die aanwezigheid te helpen. Anja Mourik won de skifwedstrijd voor Schuurman van Viking en Geerlings van Gouda. Samen met Geerlings van Gouda won ze ook de dubbeltwee wedstrijd.
In de jongste categorieen gind dec winst bij de meisjes vooral naar die Leythe (Kamp 1x, 2x) en bij de jongens naar Cornelis Tromp (RomColthoff 1x, 2x).
Laatst gewijzigd:
