© Henk Schrik / 1997 / © pictures: Henk Schrik [Randstad Regatta, Bosbaan, Amsterdam | April 1997

RANDSTAD REGATTA 1997

RR-bericht 2 Ploegen (28 pp.) Uitslagen, totaal (23 pp.) Uitslagen, finales zat.+ zo. (9 pp.)

Willem III duo één en al big smile
Adri Middag slaakt verlossende kreet na skifzege

Het was toch zo koud die eertse dag van de Randstad Regatta 1997; vele verkleumde mensen langs de oever van die nog immer te smalle en door vreemde winden nog vaak oneerlijke en derhalve vervloekte Bosbaan. Maar ach, men leert met een oneerlijke Bosbaan leven; het vormt een vast onderdeel van de gespreksstof tijdens zo'n roeiweekend! Degenen die de eerste dag tot het laatst bleven kregen waar voor hun geen geld; zij kregen zowaar nog een echte uitsmijter voorgeschoteld, namelijk de mannen twee-zonder, met zowel een verrassende als klinkende overwinning van het Willem-III duo Stephan van Dongen en Jos Klinge. De tweede dag stond vooral, door de zege in de skif, in het teken van de 'bevrijding' van skiffeur Adri Middag; en de constatering van een (latere) vorming van de groot-boten dan in het voor-olympisch en Olympisch jaar.

Vrouwen skif | Pieta van Dishoeck
Voor de finale van de vrouwen skif hadden zich op de banen 1 t/m 6 geplaatst: Pieta van Dishoeck (Skoll), Nelleke Penninx (Phocas), Eeke van Nes (DDS), Anneke Venema (Gyas), Meike van Driel (Orca), en Gea Ruisch (Zwolsche). De start was goed raak voor van Driel en van Dishoeck. Beide roeisters schoven de punt van hun boot meteen voor de andere boten. Van Driel maakte kort daarop echter een mispeer, was het ritme even kwijt, wilde zich te snel weer naar voren reppen, maar kwam niet meer goed in de wedstrijd. Met Pieta van Dishoeck ging het alleen maar goed, het roeien maakte een krachtige indruk; zij had na het eerste interval inmiddels meer dan een lengte voorsprong op de rest van het veld, en bouwde die verder uit. Verbouwereerde toeschouwers op de kant vroegen zich verbaasd af wat er aan de hand was, zo'n voorsprong.

Pieta van Dishoeck (Multec '97)

Na 1200m opende Nelleke Penninx wel de aanval en maakte nog de helft van de verloren tijd goed, maar Van Dishoeck, ook enigszins geholpen door die vervloekte windsituatie, wist zich de laatste 300m reeds zeker van haar zege. Zelf was van Dishoeck ook heel verbaasd over de overwinning; "ik weet ook niet hoe dat kan, dat ik in de finale van Meike en Nelleke kan winnen, ongelooflijk", en ze slaat opnieuw haar hand vol verbazing voor haar mond. De kenner op de kant "Pieta is wel in staat van de anderen te winnen maar dan met een hele kleine marge, maar deze voorsprong is verbazend, een merkwaardige wedstrijd".
De tweede dag was het dubbel nummer uitgeschreven. Gedecideerd nam het Olympisch bronzen duo v.Nes/Eijs de leiding en leken de wedstrijd naar hun hand te zetten. Maar halverwege was er toch enige hapering te zien in de één-eenheid van dit duo. Tegelijkertijd begonnen in het midden van de baan Penninx/v.Dishoeck aan hun opmars; de situatie wijzigde zich vrij snel, waarna de zege vaststond. Voor Pieta van Dishoeck, definitief toetredend tot de Senior-A-regionen, een buitenbgewoon succesvol weekend door deze dubbelslag in skif en dubbeltwee. Het duo ter_Beek/Bogtstra, startend op de lagere boei, verwees het Olympisch bronzen duo uiteindelijk naar de derde plaats.

Zware mannen twee-zonder | Jos Klinge / Stephan v. Dongen
Voor de finale van de zware ongestuurde twee aan het eind van de eerste dag van de Randstad Regatta hadden zich de volgende ploegen geplaatst: Koster/Hoen (Nereus), Brinkerink/Vreeken (Laga), Klinge/van Dongen (Willem III), Van Iwaarden/Schnieders (RIC/Skoll), Koper/Neuteboom (Skoll/Triton), en Kooij/van Gool (Laga). Dit laatste duo kwam echter wegens ziekte van Kooij in de finale niet aan de start. De voorwedstrijden, al ver na het middaguur, waren vrij simpel verlopen, met duidelijke winst voor WIII en RIC/Skoll; zij het dat het duo van Orca/Dordtsche een minieme kans op een finale plaats in de laatste 300m door snoeken de mist in zich gaan.

Stephan van Dongen (sl) en Jos Klinge, Randstad Regatta 1997

Het WIII-duo had een snelle start, maar werden niettemin in eerste instantie toch weer vlot bijgehaald door RIC/Skoll en Laga; zodat RIC/Skoll, Laga, WIII de volgorde was bij doorkomst op het eerste interval. Langzaam maar zeker, haal voor haal, schoven echter van Dongen/Klinge hun bootje weer naast v.Iwaarden/Schnieders; enkele honderden meters ging het gelijk op. De grote groep fietsers die voor deze laatste wedstrijd was gebleven kon met volle teugen genieten van een prachtige race. Halverwege hadden de WillemIII-ers een voorsprong genomen, bouwden die uit en braken daarmee de weerstand van van de RIC/Skoll-combi. Met grote voorsprong konden de WillemIII-ers hun eerste Senior-A overwinning vieren. Het ietwat achterop geraakte Laga-duo kon daarop de verslagen RIC/Skoll-combi ook nog achterhalen.
Moe waren ze wel de WillemIII-ers, althans zo zeiden ze, maar het was niet van hun gezichten de lezen. De smile op het gezicht van Stephan van Dongen reikte bijna van oor tot oor. En terwijl Klinge, zichtbaar stil genietend de boot afdroogde, riep van Dongen uit "Goh, wat een overwinning zeg, onze eerste SA-blik, en dat nog wel in de twee-zonder, fantastisch, onwijs gaaf". "Prachtig voelde dat, toen we haal voor haal voorbij schoven, eenmaal voorbij kregen we vleugeltjes". Het duo wil zich toch graag blijven profileren in de ongestuurde twee in overleg met eigen coach Femke Boelen en hoofdcoach Kris Korzeniowski. Het WK? "Geen uitspraak", aldus Jos Klinge, "wat ik wel wil is internationaal op het podium, en om dat te bereiken willen we zeker naar de Nations Cup in Milaan".

De tweede dag werd in de ongestuurde vier gevaren. Voor de Laga vier een hopeloze opgave; met een invaller en op boei zes waren zij bij voorbaat kansloos tegen de combinatie van het Willem III duo aangevuld Koper/Neuteboom (Skoll/Triton), welk duo de dag ervoor laatste was geworden op de onvoordelige boei. Even moesten v.Dongen cs. nog opletten op de, op de lagere boei gestartte, lichte Argo vier, maar de druk bleef op de ketel, het eerste resp. tweede Senior-A blik was binnen! De acht als sluitstuk ging minder hard; de ingeroeide ploeg van Proteus, zoals het verschenen was op de voorjaarsklassiekers, won gedecideerd voor Laga, en de combi-acht.

Lichte skif / lichte twee zonder
De lichte mannen skif werd op de Randstad-zaterdag gewonnen door Jens Gerlach (lichte scull selectie Duitsland), gevolgd door Pim van Oppenraay (Spaarne) en een verrassende derde plaats voor nieuwkomer Ronald Backer Dirks (Triton) (zie ook Rondom de Randstad, de vergeten man bij de inschrijvingen en uitslagen van de Skifhead (uiteindelijk was hij daar 27e). Op Randstad-zondag was er onvoldoende animo voor het varen van de lichte dubbeltwee!

De lichte ongestuurde twee, leek een regelrechte overwinning te worden voor het Theta-duo Spaans/v.Graafeiland; meer dan driekwart van de race gingen ze ruim aan de leiding. Toch bleken ze niet genoeg veerkracht te hebben in de laatste meters en ging de winst naar Sorgdrager/Schuurmans van Nereus, vòòr van't Riet/Jansen (Skadi/Njord) dat pas laat het slagentempo naar een bevredigend getal wist te brengen, met op de derde plaats het Theta-duo.
De exercitie op zondag in de vier zonder leverde ook al, mede door de wind, een onverwachtte overwinning op. Het viertal van Njord (Hondel, Schutte, Altorf, Stolk) won, niet de combi met Spaans/Graafeiland en van 't Riet/Jansen; zij konden de eerder opgelopen achterstand in de einsprint net niet meer redden, zodat het Theta-duo naast het potje van bondscoach de Boorder (zie ook Rondom de Randstad) leken te pissen evenals met hun 3e plek op zaterdag. De lichte acht op zatardag werd een overwinning voor Euros.

Adri Middag | mannen skif | afwisseling van de wacht
Door terugtrekkingen etc. had bondscoach Jan Klerks de plaatsing in de voorwedstrijden in de skif toch maar weer omgegooid (beter is misschien deze ter geruststelling van de deelnemers altijd maar een uur van tevoren bekend te maken; ook dan blijken er nog niet-verschijners te zijn). De wind blies op zondagochtend direct al uit de verkeerde hoek voor de lichtere roeiers in het veld; Aardewijn en de Duitser Gerlach gingen daarin ten onder. Diederik Simon haalde de finale ook nog niet in zijn debuut; een paar extra 2km starts zal hem wellicht tot een gevaarlijke concurrent maken.
De grote finale ging uiteindelijk tussen Pieter van Andel (Triton), Adri Middag (Nereus), Merlin Vervoorn (Proteus), Gerritjan Eggenkamp (Proteus), Gerard Egelmeers (Theta), en Michiel Bartman (Nereus). Merlin Vervoorn, de kersverse winnaar van de Skifhead bezat toch wel de beste papieren nietwaar voor deze zware finale tegen de wind, de 'beste skiffeur?'. Vervoorn nam ook meteen de leiding in de finale en bouwde een riante voorsprong op van 2 lengtes.

Typisch Adri Middag | niet oogstrelend, maar geblokt en krachtig

Maar zo ergens rond de 1200 meter begon Middag aan de voorsprong te knagen; in die weinig oogstrelende stijl, maar met harde gehoekte mokerslagen, vocht hij terug en was in de laatste 250m op gelijke hoogte gekomen met Vervoorn, die zich daarna gewonnen moest geven. Adri Middag slaakte bevrijdende kreten over de Bosbaan, want hoe lang was het alweer niet geleden dat hij zijn laatste nationale 2km wedstrijd had gewonnen, juist was dat niet tegen dezelfde Merlin Vervoorn om de uitzending naar de Nations Cup in 1994 ! (als ik abuis ben zal iemand mij dat snel genoeg melden neem ik aan). "Eindelijk", was dan ook de bevrijdende kreet van Adri Middag, als wilde hij hiermee zijn skif reputatie opnieuw bevestigen; de reputatie van 'de skiffeur Middag'. "Ik heb Adri vaak met gestrekte armen zien roeien", aldus Klerks over de weinig oogstrelende stijl van Middag, "het is ook gedeeltelijk de spanning die die stijl veroorzaakt". Gerard Egelmeers legde beslag op een derde plaats, gevolgd door Gerritjan Eggenkamp. Michiel Bartman sloot zijn 2km-skifdebuut af met een vijfde plaats op de moeilijke hoge boei.

Vrouwen | lichte skif
Vijf vrouwen deden er mee in de finale van de lichte skif voor vrouwen. Gedecideerd nam Mirjam ter Beek (Phocas) de leiding, achtervolgd door Brechje van Eijck (Skadi) en aanvankelijk Ellen Meliesie (Zwolsche), maar die kon het verder op de hoge boei vergeten, aangezien ook hier de wind mede de wedstrijd bepaalde. Maar ter Beek roeide, ook op een der hogere boeien, goed, tot het fatale moment, even voorbij halverwege, toen een wel zeer grote snoek haar blad te pakken kreeg; de stuurboordriem stond bijna rechtop in het water!. Ze herstelde zich goed maar was de riante voorsprong meteen kwijt en moest de winst laten aan Brechje van Eijck, gevolgd door de wat laat op gang gekomen, tegenwoordig voor Proteus roeiende, Hedi Poot.

Vrouwenboordroeien: wat nu
De te vroeg gestartte finale van de vrouwen ongestuurde twee, had naast de wind ook nog last van het woelwater van de vrouwen nieuwelingen achten, de wedstrijd die juist ervoor was gestart. Gelegen midden in de baan werd deze twee-zonder finale beheerst door het slechts kort bij elkaar zittende Olympische duo Anneke Venema en Elien Meijer (Gyas/Orca).

Senior B
Op zaterdag werd de senior-B mannen skif gewonnen door de iets sterkere roeier Dirk Lippits voor de iets betere roeier Alwin Snijders, en Joeri v Leeuwen die na een teleurstellende Nations Cup in boordroeien nu dit jaar de ene hakbijl voor hakbijltjes heeft gewisseld. Naast de zware senior-B mannen skif werd de senior-B lichte vrouwen skif verroeid en gewonnen door Hedi Poot (voor Proteus startend), gevolgd door Sigrid Winkelhuis (Phocas) en Brechje van Eijck (Skadi).
Zondag werd de zware senior-B skif voor vrouwen verroeid; deze werd gewonnen door Nations Cup gangster Annechien Kok (Orca); terwijl de lichte mannen skif door Tristan Kramers van Die Leythe werd gewonnen.

Jeugd | Die Leythe | Het Spaarne

Thomas Dirksmijer

De grootste in het juniorenveld, Thomas Dirksmijer (Die Leythe, was er op De Skifhead niet bij. Nu, vormde hij op zaterdag van de RR een duo met Bauke Schuuring (Nautilus). Het Willem III duo Tjerk de Vrie en Erik ten Oever vocht op de moeilijke hoge boei een verloren strijd tegen het voornoemde duo. Ook zondag was Dirksmeijer in het onstuimige weer de sterkste, en ook nu was het alleen de Willem III-er Erik ten Oever die nog enigszins, ploeterend in de hoge boei, partij kon geven.

Femke Dekker

Ook de meisjes skif was natuurlijk weer een prooi voor de Die Leythe. Femke Dekker roeide mijlen voor het veld aan naar huis. Het was spijtig voor haar, "waar was Maartje, ik wilde zo graag partij hebben", maar Maartje Breeman, de enige die het Femke Dekker nog lastig kon maken, had zich met rugklachten voor de finale afgemeld. Merel Takkenberg van het Spaarne en Karin Klinge van WillemIII streden achter Dekker om de tweede plaats, hoewel; Karin Klinge toonde te weinig agressie in de haal om de tweede plaats veilig te stellen. Takkenberg/Klinge wonnem de dag erop de dubbeltwee, waar Femke Dekker de winst opstreek in het overgangsveld, nog ver voor Annechien Kok, maar die had twee uur tevoor natuurlijk ook al de Senior-B skifwedstrijd, beukend tegen de wind in, winnend afgesloten.
De skif wedstrijd voor de allerjongsten, 15/16-jarigen was zowel bij de jongens als de meisjes voor het Spaarne; Ewout Brogt won zaterdag de jongens skifwedstrijd; Anja Mourik won zondag de meisjes skifwedstrijd.

Eerstejaars achten
De Nereus eerstejaar achten hadden op de eigen Vierkamp gepiekt, daarna was het even minder; maar op de Varsity waren alle drie achten van Nereus weer vooraan. Nereus was deerhalve op de Randstad al haar beginnelingen achten kwijt; de Varsity had alle drie de ploegen gepromoveerd. Daarom vochten op zaterdag de vrouwen van Gyas (Multec) en Skoll (Head) om de eerste winst in het beginnelingenveld: Skoll trok aan het langste eind; Nereus blikte in de overgangswedstrijd tegen Asopos. Op zondag trouwens won Nereus opnieuw, dit keer het nieuwelingenveld met een straatlengte voorsprong op Gyas.
De lichte nieuwelingen van Nereus gingen ook door met blik trekken; dit keer de nieuwelingenwedstrijd. De lichte beginnelingen wedstrijd werd ook een verrassing. Ik kan het eerste Saurus blik op de Ranstad heugen in de zware gestuuurde beginnelingen vier. Nu was er het eerste blik in de acht voor Saurus, de uitgelaten lichte roeiers van de gesterde vereniging konden feestvieren, het eerste achtenblik op de Randstad was binnen. De zware eerstejaars van Skoll zat het niet mee in het weekend. In de finale van het beginnelingen veld moesten ze in de tweede helft van de race hun meerder erkennen in de Theat/IOrca combi. Aan de finale op zondag in het nieuwelingenveld kwamen ze niet toe; gediskwalificeerd wegens hinderen! Skadi_licht vroeg in het seizoen, nou ja, maar Skdi_zwaar winnend over de de streep al op de Randstad? Nereus, veruit de sterkste van het hele veld werd slechts derde. Of had Skadi toch wat profijt van de wind?

---

Laatst gewijzigd: